Pozdrowienie cnót

1 Bądź pozdrowiona, Królowo Mądrości, Pan niech cię strzeże z twą siostrą, świętą, czystą Prostotą.

2 Pani święte Ubóstwo, Pan niech cię strzeże z twą siostrą, świętą Pokorą.

3 Pani święta Miłości, Pan niech cię strzeże z twą siostrą, świętym Posłuszeństwem.

4 Wszystkie najświętsze cnoty, niech was strzeże Pan, od którego się wywodzicie i pochodzicie.

5 Nie ma w ogóle na całym świecie żadnego człowieka, który mógłby jedną z was posiadać, jeśli wcześniej nie umarłby.

6 Kto jedną posiada, a innym nie uchybia, posiada wszystkie.

7 I kto jednej uchybia, żadnej nie posiada i wszystkim uchybia (por. Jk 2, 10).

8 I każda zawstydza wady i grzechy.

9 Święta Mądrość zawstydza szatana i całą jego przewrotność.

10 Czysta i święta Prostota zawstydza całą mądrość tego świata (por. 1Kor 2, 6) i mądrość ciała.

11 Święte Ubóstwo zawstydza pychę i skąpstwo, i troski tego świata.

12 Święta Pokora zawstydza pychę i wszystkich ludzi, którzy są ze świata, podobnie i wszystko co jest ze świata.

13 Święta Miłość zawstydza wszystkie pokusy diabelskie i cielesne, i wszelką bojaźń cielesną.

14 Święte Posłuszeństwo zawstydza wszelkie ludzkie i cielesne pożądania, 15i utrzymuje ciało w umartwieniu, aby było posłuszne duchowi i aby słuchało swego brata, 16i czyni człowieka poddanym i uległym wszystkim ludziom, 17i nie tylko samym ludziom, lecz także dzikim i okrutnym zwierzętom, 18aby mogły z nim czynić, co zechcą, na ile im Pan z wysoka pozwoli (por. J 19, 11).