Jeste¶my w sieci WWW już od 16 XII 2002r.!



Stała współpraca z serwisem: Rada Wspólnoty FZ¦ Brodnica
M E N U
s t a r t

F A Q
Co to jest to FZ¦... ??
FZ¦ W BRODNICY
Historia powstania brodnickiej Wspólnoty III Zakonu
Krótko o nas...
Skład Rady Wspólnoty
PATRONI FZ¦
¦w. Franciszek z Asyżu
¦w. Elżbieta Węgierska
¦w. Ludwik IX
Bł. Aniela Salawa
PRAWODAWSTWO
Dokumenty FZ¦ i FRA
Rada Narodowa FZ¦
Regiony FZ¦ w Polsce
REGION GDAŃSKI FZ¦
Skład i siedziba Rady Regionu
Wspólnoty w Regionie
C Z Y T E L N I A
Pisma ¦w. Franciszka
Duchowo¶ć franciszkańska
Inne ciekawe artykuły
LITURGIA GODZIN
Teksty na dzi¶
Brewiarz.pl
L I N K O W N I A
Rada Międzynarodowa FZ¦
Wspólnoty Narodowe FZ¦
Rada Narodowa FZ¦ w Polsce
Wspólnoty Regionalne FZ¦ w Polsce
Wspólnoty Miejscowe FZ¦ w Polsce
Mini Katalog WWW
D O W N L O A D
Miesięcznik "TERCJARZ"
Dokumenty FZ¦ i FRA
Programy
Mp3

Wyszukiwarka

"TERCJARZ" - 12/2017
"TERCJARZ" - 11/2017
"TERCJARZ" - 10/2017
"TERCJARZ" - 09/2017
"TERCJARZ" - 08/2017
"TERCJARZ" - 07/2017
"TERCJARZ" - 06/2017
"TERCJARZ" - 05/2017
"TERCJARZ" - 04/2017
"TERCJARZ" - 03/2017
"TERCJARZ" - 02/2017
"TERCJARZ" - 01/2017
"TERCJARZ" - 12/2016
"TERCJARZ" - 11/2016
"TERCJARZ" - 10/2016
"TERCJARZ" - 09/2016
"TERCJARZ" - 08/2016
"TERCJARZ" - 07/2016
"TERCJARZ" - 06/2016
"TERCJARZ" - 05/2016
"TERCJARZ" - 04/2016
"TERCJARZ" - 03/2016
"TERCJARZ" - 02/2016
"TERCJARZ" - 01/2016
"TERCJARZ" - 12/2015
"TERCJARZ" - 11/2015
"TERCJARZ" - 10/2015
"TERCJARZ" - 09/2015
"TERCJARZ" - 08/2015
"TERCJARZ" - 07/2015
"TERCJARZ" - 06/2015
"TERCJARZ" - 05/2015
"TERCJARZ" - 04/2015
"TERCJARZ" - 03/2015
"TERCJARZ" - 02/2015
"TERCJARZ" - 01/2015
"TERCJARZ" - 12/2014
"TERCJARZ" - 11/2014
"TERCJARZ" - 10/2014
"TERCJARZ" - 09/2014
"TERCJARZ" - 08/2014
"TERCJARZ" - 07/2014
"TERCJARZ" - 06/2014
"TERCJARZ" - 05/2014
"TERCJARZ" - 04/2014
"TERCJARZ" - 03/2014
"TERCJARZ" - 02/2014
"TERCJARZ" - 01/2014
"TERCJARZ" - 12/2013
"TERCJARZ" - 11/2013
"TERCJARZ" - 10/2013
"TERCJARZ" - 09/2013
"TERCJARZ" - 08/2013
"TERCJARZ" - 07/2013
"TERCJARZ" - 06/2013
"TERCJARZ" - 05/2013
"TERCJARZ" - 04/2013
"TERCJARZ" - 03/2013
"TERCJARZ" - 02/2013
"TERCJARZ" - 01/2013
"TERCJARZ" - 12/2012
"TERCJARZ" - 11/2012
"TERCJARZ" - 10/2012
"TERCJARZ" - 09/2012
"TERCJARZ" - 08/2012
"TERCJARZ" - 07/2012
"TERCJARZ" - 06/2012
"TERCJARZ" - 05/2012
"TERCJARZ" - 04/2012
"TERCJARZ" - 03/2012
"TERCJARZ" - 02/2012
"TERCJARZ" - 01/2012
"TERCJARZ" - 12/2011
"TERCJARZ" - 11/2011
"TERCJARZ" - 10/2011
"TERCJARZ" - 09/2011
"TERCJARZ" - 08/2011
"TERCJARZ" - 07/2011
"TERCJARZ" - 06/2011
"TERCJARZ" - 05/2011
"TERCJARZ" - 04/2011
"TERCJARZ" - 03/2011
"TERCJARZ" - 02/2011
"TERCJARZ" - 01/2011
"TERCJARZ" - 12/2010
"TERCJARZ" - 11/2010
"TERCJARZ" - 10/2010
"TERCJARZ" - 09/2010
"TERCJARZ" - 08/2010
"TERCJARZ" - 07/2010
"TERCJARZ" - 06/2010
"TERCJARZ" - 05/2010
"TERCJARZ" - 04/2010
"TERCJARZ" - 03/2010
"TERCJARZ" - 02/2010
"TERCJARZ" - 01/2010
"TERCJARZ" - 12/2009
"TERCJARZ" - 11/2009
"TERCJARZ" - 10/2009
"TERCJARZ" - 9/2009
"TERCJARZ" - 8/2009
"TERCJARZ" - 7/2009
"TERCJARZ" - 6/2009
"TERCJARZ" - 5/2009
"TERCJARZ" - 4/2009
"TERCJARZ" - 3/2009
"TERCJARZ" - 2/2009
"TERCJARZ" - 1/2009
"TERCJARZ" - 12/2008
"TERCJARZ" - 11/2008
"TERCJARZ" - 10/2008
"TERCJARZ" - 09/2008
"TERCJARZ" - 07-08/2008
"TERCJARZ" - 06/2008
"TERCJARZ" - 05/2008
"TERCJARZ" - 04/2008
"TERCJARZ" - 03/2008
"TERCJARZ" - 02/2008
"TERCJARZ" - 01/2008
"TERCJARZ" - 12/2007
"TERCJARZ" - 11/2007
"TERCJARZ" - 09-10/2007
"TERCJARZ" - 07-08/2007
"TERCJARZ" - 06/2007
"TERCJARZ" - 05/2007
"TERCJARZ" - 04/2007
"TERCJARZ" - 03/2007
Licznik Dnia
Dzisiaj odwiedzono nas 86 razy
Konstytucje Generalne FZ¦ [cz.2]
Urzędy wakuj±ce

Artykuł 81

1. Gdy urz±d przełożonego wakuje z powodu ¶mierci, rezygnacji lub innej przeszkody o charakterze definitywnym, zastępca przełożonego przejmuje ten urz±d aż do upływu mandatu, na jaki przełożony został kiedy¶ wybrany.

2. Na wakuj±cy urz±d zastępcy przełożonego zostaje wybrany przez Radę wspólnoty jeden z radnych z ważno¶ci± do kapituły wyborczej.

3. Na wakuj±cy urz±d radnego Rada zadba o jego zastępstwo zgodnie ze Statutami własnymi, z ważno¶ci± do kapituły wyborczej.

Urzędy nie daj±ce się pogodzić

Artykuł 82

S± nie do pogodzenia:

a/ urz±d przełożonego na dwóch różnych szczeblach,

b/ urzędy przełożonego, zastępcy przełożonego, sekretarza i skarbnika na tym samym szczeblu.

Rezygnacja z urzędu

Artykuł 83

1. Rezygnacja na kapitule przełożonego jakiegokolwiek stopnia musi być przyjęta przez tę kapitułę. Rezygnację przełożonego poza kapituł± należy przedstawić Radzie. Przyjęcie rezygnacji musi być zatwierdzone przez przełożonego stopnia wyższego, a dla przełożonego generalnego - przez Konferencję Ministrów Generalnych Pierwszego Zakonu i TOR.

2. Rezygnacja z innych urzędów jest przedstawiana przełożonemu i jego Radzie, do której należy przyjęcie rezygnacji.

Usunięcie z urzędu

Artykuł 84

1. W przypadku niewypełniania przez przełożonego własnych obowi±zków zainteresowana Rada wyraża swoje zaniepokojenie w braterskim dialogu z nim. Je¶li nie prowadzi to do pozytywnego rezultatu, Rada powiadamia Radę stopnia wyższego, do której należy zbadanie sprawy, i je¶li trzeba, poprzez tajne głosowanie podjęcie decyzji o usunięciu przełożonego.

2. Z bardzo ważnej przyczyny, publicznej i udowodnionej, Rada wyższego stopnia, po braterskim dialogu z zainteresowanym, może przez tajne głosowanie zadecydować o usunięciu przełożonego niższego stopnia.

3. Usunięcie z urzędów Rady, gdy zachodzi bardzo ważna przyczyna, należy do Rady, do której one należ±, podjęte przez tajne głosowanie po braterskim dialogu z zainteresowanym.

4. Przeciwko usunięciu można wnie¶ć odwołanie zawieszaj±ce do Rady stopnia bezpo¶rednio wyższego od tej, która podjęła sankcję, w ustalonym terminie 30 dni.39

5. Usunięcie przełożonego generalnego jest w kompetencji Konferencji Ministrów Generalnych Pierwszego Zakonu i TOR.

6. Rada wyższego stopnia, w przypadku ciężkich zaniedbań lub nieprawidłowo¶ci ze strony jakiego¶ przełożonego albo jakiej¶ Rady, zarz±dzi wizytację bratersk± zainteresowanej Rady i ewentualnie postara się o wizytację pastersk±. Oceni z miło¶ci± i roztropno¶ci± zbadan± sytuację i podejmie decyzje stosowne do przypadku, ł±cznie z ewentualnym usunięciem Rady albo zainteresowanych odpowiedzialnych.

TYTUŁ V

Asystencja pasterska I duchowa FZ¦

Artykuł 85

1. Jako integralna czę¶ć Rodziny Franciszkańskiej i powołany do życia charyzmatem Franciszka w wymiarze ¶wieckim FZ¦ ma szczególne, ¶cisłe relacje z Pierwszym Zakonem i z TOR.40

2. Troska duchowa i pasterska o FZ¦, powierzona przez Ko¶ciół Pierwszemu Zakonowi Franciszkańskiemu i TOR, jest obowi±zkiem przede wszystkim ich ministrów generalnych i prowincjalnych. Do nich należy „wyższe kierownictwo”, o którym jest mowa w kan. 303. „Wyższe kierownictwo” ma na celu zapewnienie wierno¶ci charyzmatowi franciszkańskiemu, komunii z Ko¶ciołem i jedno¶ci z Rodzin± Franciszkańsk±, warto¶ci, które stanowi± dla franciszkanów ¶wieckich zadanie życia.

Artykuł 86

1. Ministrowie generalni i prowincjalni wypełniaj± swój obowi±zek względem FZ¦ przez:

- erygowanie wspólnot miejscowych,

- wizytację pastersk,

- asystencję duchow± wobec wspólnot różnych stopni.

Zadanie to mog± wykonywać osobi¶cie albo przez delegata.

2. Ta posługa ministrów zakonnych uzupełnia, ale nie zastępuje posługi Rad i przełożonych ¶wieckich, do których należy kierowanie, koordynowanie i animacja wspólnot różnych stopni.

Artykuł 87

1. W tym wszystkim, co dotyczy cało¶ci FZ¦, "wyższe kierownictwo" musi być wykonywane przez ministrów generalnych kolegialnie.

2. Do Konferencji Ministrów Generalnych Pierwszego Zakonu i TOR w szczególno¶ci należy:

- troszczyć się o kontakty ze Stolic± Apostolsk± w tym, co dotyczy zatwierdzenia dokumentów prawnych lub liturgicznych, których zatwierdzenie należy do kompetencji Stolicy Apostolskiej;

- wizytować Prezydium Rady Międzynarodowej FZ¦;

- zatwierdzać wybór Prezydium Rady Międzynarodowej FZ¦.

3. Każdy minister generalny w zakresie własnego Zakonu troszczy się o zainteresowanie zakonników i ich przygotowanie do posługi FZ¦, według odno¶nych Konstytucji i Konstytucji FZ¦.

Artykuł 88

1. Ministrowie prowincjalni i inni przełożeni wyżsi, w zakresie własnej jurysdykcji, zapewniaj± asystencję duchow± wspólnotom miejscowym powierzonym ich jurysdykcji. Troszcz± się o zainteresowanie własnych zakonników FZ¦ i dbaj± o to, aby były oddelegowane osoby odpowiednie i przygotowane do posługi asystenta duchowego.

2. Do przełożonych wyższych w imię własnej jurysdykcji należy w szczególno¶ci:

a/ erygować kanonicznie nowe wspólnoty miejscowe, zapewniaj±c im asystencję duchow±;

b/ animować duchowo i wizytować wspólnoty miejscowe będ±ce pod własn± jurysdykcj±;

c/ informować się na bież±co o asystencji duchowej udzielanej FZ¦.

3. Przełożeni wyżsi s± odpowiedzialni za asystencję duchow± wspólnot miejscowych, które erygowali.

4. Przełożeni wyżsi z jurysdykcj± na tym samym terytorium uzgadniaj± najbardziej odpowiedni sposób zapewnienia asystencji duchowej wspólnotom miejscowym, które z wyższych przyczyn zostały jej pozbawione.

5. Przełożeni wyżsi z jurysdykcj± na tym samym terytorium uzgadniaj± najbardziej odpowiedni sposób kolegialnego wypełniania ich urzędu w odniesieniu do wspólnot regionalnych i narodowych FZ¦.

Artykuł 89

1. Na mocy witalnej żywotno¶ci między zakonnikami i ¶wieckimi Rodziny Franciszkańskiej oraz odpowiedzialno¶ci przełożonych wyższych, wspólnotom FZ¦ wszystkich stopni musi być zapewniona asystencja duchowa jako fundamentalny element komunii.

2. Asystentem duchowym jest osoba wyznaczona przez przełożonego wyższego kompetentna do spełniania tej posługi względem okre¶lonej wspólnoty FZ¦.

3. Aby być ¶wiadkiem duchowo¶ci franciszkańskiej i braterskiego uczucia zakonników wobec franciszkanów ¶wieckich oraz węzłem komunii między jego Zakonem i FZ¦, asystent duchowy ma być zakonnikiem franciszkańskim, należ±cym do Pierwszego Zakonu lub do TOR.

4. Gdy nie jest możliwym danie wspólnocie takiego asystenta, kompetentny przełożony wyższy posługę asystencji duchowej może powierzyć:

a/ zakonnikom lub zakonnicom należ±cym do innych Instytutów franciszkańskich;

b/ duchownym diecezjalnym lub innym osobom, specjalnie przygotowanym do tej posługi, należ±cym do FZ¦;

c/ innym duchownym diecezjalnym albo zakonnikom niefranciszkańskim.

5. Uprzednia autoryzacja przełożonego lub ordynariusza miejsca, gdyby była ona konieczna, nie zwalnia wyższego przełożonego franciszkańskiego od odpowiedzialno¶ci za jako¶ć posługi pasterskiej i asystencji duchowej.

Artykuł 90

1. Głównym zadaniem asystenta jest przekazywanie duchowo¶ci franciszkańskiej i kooperacja w formacji pocz±tkowej i ci±głej braci.

2. Asystent duchowy jest członkiem z prawem głosu Rady wspólnoty, wobec której sprawuje asystencję, i współpracuje z ni± w całej działalno¶ci. Nie wykonuje prawa głosu w sprawach ekonomicznych.

3. W szczególno¶ci:

a/ asystenci generalni spełniaj± swoj± posługę dla Prezydium Rady Międzynarodowej FZ¦, tworz± konferencję i troszcz± się kolegialnie o asystencję duchow± dla FZ¦ w jego cało¶ci;

b/ asystenci narodowi spełniaj± swoj± posługę dla Rady narodowej oraz troszcz± się o asystencję duchow± dla FZ¦ na całym terytorium wspólnoty narodowej i koordynację na szczeblu narodowym asystentów regionalnych. Je¶li jest ich więcej niż jeden, tworz± konferencję i wykonuj± posługę kolegialnie;

c/ asystenci regionalni spełniaj± swoj± posługę dla Rady regionalnej i troszcz± się o asystencję duchow± dla wspólnoty regionalnej. Je¶li jest ich więcej niż jeden, tworz± konferencję i wykonuję posługę kolegialnie;

d/ asystenci miejscowi spełniaj± swoj± posługę dla wspólnoty miejscowej i jej Rady.

Artykuł 91

1. Rada wspólnoty każdego stopnia prosi kompetentnych przełożonych Pierwszego Zakonu i TOR o asystentów odpowiednich i przygotowanych.

2. W szczególno¶ci:

a/ Prezydium Rady Międzynarodowej prosi odno¶nego ministra generalnego o asystenta generalnego;

b/ Rada narodowa prosi o asystenta narodowego u przełożonego wyższego, wskazanego kolegialnie przez przełożonych wyższych z jurysdykcj± na terytorium wspólnoty narodowej;

c/ Rada regionalna prosi o asystenta u przełożonego wyższego, wskazanego kolegialnie przez przełożonych wyższych z jurysdykcj± na terytorium wspólnoty regionalnej;

d/ Rada miejscowa prosi o asystenta u przełożonego wyższego jurysdykcji, która ma odpowiedzialno¶ć za asystencję.

3. Kompetentny przełożony wyższy, po wysłuchaniu Rady zainteresowanej wspólnoty, mianuje asystenta, zgodnie z obecnymi Konstytucjami i Statutem asystencji duchowej i pasterskiej Franciszkańskiego Zakonu ¦wieckich.

Opracował i zamie¶cił: Titanic - Drukuj
Strona 1 z 3 1 2 3 >
2393880 Unikalnych wizyt

| Powered by PHP-Fusion | Webmastering & All Modified by: Titanic | |