Jesteśmy w sieci WWW już od 16 XII 2002r.!



Stała współpraca z serwisem: Rada Wspólnoty FZŚ Brodnica
M E N U
s t a r t

F A Q
Co to jest to FZŚ... ??
FZŚ W BRODNICY
Historia powstania brodnickiej Wspólnoty III Zakonu
Krótko o nas...
Skład Rady Wspólnoty
PATRONI FZŚ
Św. Franciszek z Asyżu
Św. Elżbieta Węgierska
Św. Ludwik IX
Bł. Aniela Salawa
PRAWODAWSTWO
Dokumenty FZŚ i FRA
Rada Narodowa FZŚ
Regiony FZŚ w Polsce
REGION GDAŃSKI FZŚ
Skład i siedziba Rady Regionu
Wspólnoty w Regionie
C Z Y T E L N I A
Pisma Św. Franciszka
Duchowość franciszkańska
Inne ciekawe artykuły
LITURGIA GODZIN
Teksty na dziś
Brewiarz.pl
L I N K O W N I A
Rada Międzynarodowa FZŚ
Wspólnoty Narodowe FZŚ
Rada Narodowa FZŚ w Polsce
Wspólnoty Regionalne FZŚ w Polsce
Wspólnoty Miejscowe FZŚ w Polsce
Mini Katalog WWW
D O W N L O A D
Miesięcznik "TERCJARZ"
Dokumenty FZŚ i FRA
Programy
Mp3

Wyszukiwarka

"TERCJARZ" - 07/2017
"TERCJARZ" - 06/2017
"TERCJARZ" - 05/2017
"TERCJARZ" - 04/2017
"TERCJARZ" - 03/2017
"TERCJARZ" - 02/2017
"TERCJARZ" - 01/2017
"TERCJARZ" - 12/2016
"TERCJARZ" - 11/2016
"TERCJARZ" - 10/2016
"TERCJARZ" - 09/2016
"TERCJARZ" - 08/2016
"TERCJARZ" - 07/2016
"TERCJARZ" - 06/2016
"TERCJARZ" - 05/2016
"TERCJARZ" - 04/2016
"TERCJARZ" - 03/2016
"TERCJARZ" - 02/2016
"TERCJARZ" - 01/2016
"TERCJARZ" - 12/2015
"TERCJARZ" - 11/2015
"TERCJARZ" - 10/2015
"TERCJARZ" - 09/2015
"TERCJARZ" - 08/2015
"TERCJARZ" - 07/2015
"TERCJARZ" - 06/2015
"TERCJARZ" - 05/2015
"TERCJARZ" - 04/2015
"TERCJARZ" - 03/2015
"TERCJARZ" - 02/2015
"TERCJARZ" - 01/2015
"TERCJARZ" - 12/2014
"TERCJARZ" - 11/2014
"TERCJARZ" - 10/2014
"TERCJARZ" - 09/2014
"TERCJARZ" - 08/2014
"TERCJARZ" - 07/2014
"TERCJARZ" - 06/2014
"TERCJARZ" - 05/2014
"TERCJARZ" - 04/2014
"TERCJARZ" - 03/2014
"TERCJARZ" - 02/2014
"TERCJARZ" - 01/2014
"TERCJARZ" - 12/2013
"TERCJARZ" - 11/2013
"TERCJARZ" - 10/2013
"TERCJARZ" - 09/2013
"TERCJARZ" - 08/2013
"TERCJARZ" - 07/2013
"TERCJARZ" - 06/2013
"TERCJARZ" - 05/2013
"TERCJARZ" - 04/2013
"TERCJARZ" - 03/2013
"TERCJARZ" - 02/2013
"TERCJARZ" - 01/2013
"TERCJARZ" - 12/2012
"TERCJARZ" - 11/2012
"TERCJARZ" - 10/2012
"TERCJARZ" - 09/2012
"TERCJARZ" - 08/2012
"TERCJARZ" - 07/2012
"TERCJARZ" - 06/2012
"TERCJARZ" - 05/2012
"TERCJARZ" - 04/2012
"TERCJARZ" - 03/2012
"TERCJARZ" - 02/2012
"TERCJARZ" - 01/2012
"TERCJARZ" - 12/2011
"TERCJARZ" - 11/2011
"TERCJARZ" - 10/2011
"TERCJARZ" - 09/2011
"TERCJARZ" - 08/2011
"TERCJARZ" - 07/2011
"TERCJARZ" - 06/2011
"TERCJARZ" - 05/2011
"TERCJARZ" - 04/2011
"TERCJARZ" - 03/2011
"TERCJARZ" - 02/2011
"TERCJARZ" - 01/2011
"TERCJARZ" - 12/2010
"TERCJARZ" - 11/2010
"TERCJARZ" - 10/2010
"TERCJARZ" - 09/2010
"TERCJARZ" - 08/2010
"TERCJARZ" - 07/2010
"TERCJARZ" - 06/2010
"TERCJARZ" - 05/2010
"TERCJARZ" - 04/2010
"TERCJARZ" - 03/2010
"TERCJARZ" - 02/2010
"TERCJARZ" - 01/2010
"TERCJARZ" - 12/2009
"TERCJARZ" - 11/2009
"TERCJARZ" - 10/2009
"TERCJARZ" - 9/2009
"TERCJARZ" - 8/2009
"TERCJARZ" - 7/2009
"TERCJARZ" - 6/2009
"TERCJARZ" - 5/2009
"TERCJARZ" - 4/2009
"TERCJARZ" - 3/2009
"TERCJARZ" - 2/2009
"TERCJARZ" - 1/2009
"TERCJARZ" - 12/2008
"TERCJARZ" - 11/2008
"TERCJARZ" - 10/2008
"TERCJARZ" - 09/2008
"TERCJARZ" - 07-08/2008
"TERCJARZ" - 06/2008
"TERCJARZ" - 05/2008
"TERCJARZ" - 04/2008
"TERCJARZ" - 03/2008
"TERCJARZ" - 02/2008
"TERCJARZ" - 01/2008
"TERCJARZ" - 12/2007
"TERCJARZ" - 11/2007
"TERCJARZ" - 09-10/2007
"TERCJARZ" - 07-08/2007
"TERCJARZ" - 06/2007
"TERCJARZ" - 05/2007
"TERCJARZ" - 04/2007
"TERCJARZ" - 03/2007
"TERCJARZ" - 02/2007
Licznik Dnia
Dzisiaj odwiedzono nas 542 razy
"TERCJARZ" - 01/2017

MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY - 01/2017




Intencja dowolnej modlitwy obowiązująca Wspólnotę w styczniu 2017 roku:

O nowe powołania do FZŚ,
błogosławieństwo Boże dla Wspólnoty FZŚ
i dary Ducha św. dla nowej Rady Regionu Gdańskiego
Wspólnoty FZŚ.





Św. Elżbieta Portugalska


VIII- Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu


Święta Elżbieta Portugalska
przykładem zachowywania przykazania Bożego



Elżbieta urodziła się w Saragossie w 1271 r. Ojcem jej był Piotr III, król Aragonii, a matką Konstancja, córka króla Sycylii. Na chrzcie otrzymała imię swojej ciotki, Elżbiety Węgierskiej, którą kanonizował papież Grzegorz IX w 1235 roku. Miała zaledwie 12 lat, gdy wydano ją za Dionizego, króla Portugalii. Najpierw odbyły się uroczyste zaręczyny i Elżbieta przeniosła się z Hiszpanii do Portugalii na dwór królewski do Bragi, a kilka lat potem odbył się jeszcze bardziej uroczyście ślub. W 1290 roku urodziła Dionizemu córkę, a w rok potem dała mu syna, następcę tronu, Alfonsa.

Małżeństwo ich jednak nie było szczęśliwe. Dionizy był hulaką i awanturnikiem. Elżbieta znosiła jednak wybryki męża z heroiczną cierpliwością. Korzystając z wolnego czasu, gdyż mąż - myślący tylko o polowaniach i zabawach wśród przyjaciół - najczęściej był w zamku nieobecny, oddawała się modlitwie i uczynkom miłosierdzia. Zajęła się także wychowaniem dzieci, które pochodziły od królewskich kochanek. Ponieważ król Dionizy miał kilku nieślubnych synów, syn pierworodny Elżbiety, Alfons, poczuł się zagrożony. W obawie, by któregoś syna z nieprawego łoża król nie mianował swoim następcą, Alfons wypowiedział ojcu wojnę. Elżbieta rzuciła wtedy na szalę cały swój autorytet, by nie dopuścić do rozlewu krwi. Rozgniewany król kazał uwięzić swoją żonę w podejrzeniu, że ta jest przeciwko niemu. Zreflektował się jednak, kiedy spostrzegł, ile wysiłków włożyła Elżbieta, by syn zrezygnował z wojny domowej. Kiedy Alfons znowu się zbuntował i ruszył z wojskiem na Coimbrę, Elżbieta ponownie ubłagała syna i doszło do zgody między synem a ojcem. Powtarzała te starania pięciokrotnie, dlatego Kościół w modlitwie liturgicznej sławi Elżbietę jako anioła pokoju.

Legenda głosi, że pewien przewrotny służący oskarżył Elżbietę, że ta ma grzeszne kontakty z innym sługą. Król, który sam postępował wiarołomnie, uwierzył słowom oskarżyciela i nakazał żywcem spalić podejrzanego sługę. Przez pomyłkę jednak do dołu z niegaszonym wapnem został wrzucony sam oszczerca. Po dokładnym zbadaniu sprawy niewinność Elżbiety okazała się nie do podważenia. Król w śmierci oskarżyciela widział palec Boży.

Wielką pociechą dla Elżbiety był fakt, że Dionizy zmarł na jej rękach w 1325 r., uporządkowawszy wcześniej swoje życie, zaopatrzony sakramentami i skruszony w sercu za lata niewierności. Gdy zmarła córka, a potem zięć, Elżbieta, wolna już od trosk rodzinnych i obowiązków dworskich, oddała się tylko sprawie własnej duszy. Poświęciła się opiece nad chorymi, starcami i opuszczonymi. Wstąpiła do III Zakonu św. Franciszka, podobnie jak to uczyniła św. Elżbieta z Turyngii. Wiele czasu poświęcała modlitwie i uczynkom pokutnym. Pieszo odbyła pielgrzymkę do Compostelli. Wystawiła szereg klasztorów. Wreszcie zgłosiła się do surowego klasztoru klarysek, który sama ufundowała. W obawie jednak, aby jako zakonnica, związana ślubami, nie była ograniczona w szafowaniu dobrami ziemskimi, ślubów nie składała. Złożyła je dopiero na łożu śmierci w Estremoz 4 lipca 1336 r.

Ciało Elżbiety przewieziono do Coimbry. Wierni otrzymywali tak liczne cuda i łaski przy jej grobie, że tłumy garnęły się do niego nieustannie. Grób Elżbiety stał się jednym z najgłośniejszych sanktuariów na Półwyspie Iberyjskim. Jednak proces kanoniczny rozpoczął się dopiero w 1612 roku. Otworzono wtedy jej grób dla zbadania tożsamości jej ciała. Znaleziono je w stanie nietkniętym. Na kult zezwolił już wcześniej papież Leon X (+ 1521), nadając jej tytuł błogosławionej. Paweł IV (+ 1559) rozciągnął kult bł. Elżbiety na całą Portugalię. Urban VIII w 1625 roku dokonał jej uroczystej kanonizacji, wyznaczając na dzień jej święta 4 lipca.

Św. Elżbieta jest patronką Portugalii, Coimbry, Estremoz, Saragossy. Orędowniczką podczas udręk wojny. Dla nas natomiast przez przykład swego życia staje się patronką i przewodniczką w tym, jak należy przestrzegać i zachowywać ósme z Bożych przykazań.

"Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu” - chyba nie ma na świecie człowieka, który by nie wykroczył przeciwko temu przykazaniu. Bardzo powszechne jest bowiem obgadywanie innych ludzi, najczęściej w nieczystych intencjach. Są i tacy, którzy chroniąc siebie, pakują w przykre sytuacje niewinne osoby, a sami najczęściej nie ponoszą żadnych konsekwencji. Może dlatego rzeczywiście przysłowie „mowa jest srebrem a milczenie złotem” jest słuszne. W końcu wskazuje na konieczność myślenia nad tym, co się mówi, a więc przynajmniej teoretycznie może zapobiec wielu przykrym sytuacjom, które z racji „fałszywego świadectwa” można komuś zafundować.

Pierwszym fałszywym świadectwem wypowiedzianym w Księdze Rodzaju są słowa węża skierowane do Ewy. Kobieta, pod wpływem namowy kłamliwego węża, zjada owoc zakazany i podaje go Adamowi. Obydwoje stają się śmiertelnikami, właśnie przeciwnie do tego, co im fałszywie obiecał kusiciel, zapewniając ich: Na pewno nie umrzecie.

U Hebrajczyków zakaz fałszywego świadectwa został rozszerzony na wszelki rodzaj kłamstwa, wychodzący również poza kontekst prawny. Roznoszenie plotek jest surowo zabronione, nawet wtedy, kiedy potwarz ma rzeczywiste podstawy. Świadoma faktu, że kłamstwo może zabić, tradycja hebrajska ustanowiła, że zakazane jest zawstydzać kogokolwiek publicznie. W ogólnym sensie, każda forma kłamstwa i oszustwa jest stanowczo potępiana przez etykę hebrajską.

Grzeszy się przeciw ósmemu przykazaniu również oszczerstwem, zniesławianiem bliźniego. Faktycznie, dosłownie ósme przykazanie brzmi tak: „Nie potwierdzaj fałszu przeciw twojemu bliźniemu”. Dlatego należy unikać rozmów przeciw bliźniemu, należy powstrzymywać się od szemrania, plotkowania, od obmowy. Obmowy nie tylko należy unikać, aby jej nie rozsiewać. Potrzeba również powstrzymać się od jej słuchania. Należy mieć odwagę zatkać sobie uszy, aby jej nie słuchać. Według niektórych nauczycieli żydowskich, kto poświęca uwagę obmowie, popełnia grzech cięższy od tego, który ją szerzy: gdyby nie było kogoś, kto tego słucha, obmawiający by milczał. Ważne jest stosowanie się do zasady nierozmawiania po kryjomu o bliźnim. Mówienie źle, również tylko pod pozorem potępienia konkretnego błędu czy defektu, posiada zawsze niszczącą siłę i nigdy nie doprowadzi do pozytywnych rezultatów, a na pewno pożytecznych dla tego, który się pomylił. Trzeba przyzwyczaić się, aby o innych mówić dobrze, zaangażować się, aby odkryć i ukazać to, co w innym jest godne podziwu, dobre, piękne i prawdziwe. I naturalnie rozpowszechniać te „dobre wiadomości”. Modlitwa wstawiennicza znaczy tyle, co: „mówić dobrze o innych” przed Bogiem.

Należy unikać kłamstw, podstępów, oszustw, fałszerstw, różnych przebiegłości, obłudy, hipokryzji. Kłamstwo zatruwa nasze stosunki z innymi. Kult pozoru jest oszustwem w stosunku do bliźniego i okłamywaniem samego siebie. Nie wystarczy być szczerym wobec bliźniego: należy być prawdziwym. Chodzi o zrzucenie masek, posiadanie jednego oblicza, o odwagę, aby być tym, kim jesteśmy, a nie dublerem siebie. Należy starać się, aby nasze życie nie stało się ułudą, to znaczy, żeby nie było utwierdzone na złudzeniach, powierzchowności, fałszywych wartościach, iluzjach. Prawda musi zawsze iść w parze z miłością. Bóg jest prawdą i Bóg jest miłością. Te dwie rzeczywistości nie mogą być rozdzielone, postawione w opozycji. Prawda wypowiedziana bez miłosierdzia, nie jest już prawdą Chrystusową. Również insynuacje, pochlebstwa, próżność, przymilanie się należą do rzeczy potępionych przez ósme przykazanie. Zatajenie zbliża się do fałszywego świadectwa. Faktycznie, świadek, który zataja fakty, przeszkadza w ustaleniu prawdy. Pozory mylą. Pozór zawsze jest zwodniczy. Niektórzy pod obłudnym pretekstem, aby powiedzieć wszystko, nic nie ukrywając, kończą na tym, że tak samo zwodzą bliźniego.

W ósmym przykazaniu chodzi nie tyle o zgodność wypowiadanych sądów z rzeczywistością, ile o sposób bycia, o życie w prawdzie przed Bogiem i przed ludźmi. Pierwszym i ciągle najbardziej podstawowym warunkiem bycia i życia w prawdzie jest wierność prawdzie we własnym sumieniu. Nasza wierność wobec poznanej prawdy obejmuje: a) pełne poznanie całej prawdy dostępnej dla wszystkich; b) świadectwo życia dawane prawdzie; c) obronę danej przez Boga prawdy, nawet gdyby trzeba było ponieść śmierć męczeńską. Pod wpływem tak pojętej prawdy święty Augustyn sformułował postulat: „czynić siebie samego prawdziwym”.

Święty Jan Paweł II wskazał na konieczność odkłamania naszego życia i na konieczność przywrócenia niczym niezastąpionego miejsca cnocie prawdomówności. Czeka nas wielka praca nad mową. Ojciec Święty powiedział: „Trzeba, aby ona kształtowała życie rodzin, środowisk, społeczeństw, środków przekazu, kultury, polityki i ekonomii. Przez dziesiątki ostatnich lat karmiono nas - przynajmniej publicznie - półprawdą, a nierzadko fałszem, który przybierał tylko pozory prawdy. Wypaczało to umysły i charaktery. Prawda - także w życiu prywatnym, osobistym przyjmowała charakter koniunkturalny — to, co w danej chwili było mile widziane i słyszane, interesowny - nie mówiono wszystkiego, aby się nie narażać, dostosowany do programów ideologicznych - wyraz „Bóg” zniknął całkowicie z życia publicznego. Pomijam już mniej lub więcej świadome kłamstwa i kampanie propagandowe przeciwko Kościołowi, ludziom Kościoła i tym, którzy mieli odwagę być sobą, reprezentować inną od oficjalnie głoszonej prawdę”.

W świecie bez miłości kłamstwo jest stosunkowo skutecznym narzędziem w osiąganiu różnych korzyści. Zwierzęta, i to zarówno drapieżniki jak ich ofiary, nadają mnóstwo fałszywych komunikatów, żeby się wzajemnie oszukać. Również wśród ludzi kłamstwo jest nadzwyczaj skutecznym instrumentem w budowaniu świata bez miłości. Kłamie, bo chce cię przechytrzyć i wykorzystać. Kłamię, bo nie jesteś dla mnie partnerem... albo kłamię, bo się ciebie boję. Kłamstwo niemal zawsze sygnalizuje i umacnia istnienie w stosunkach międzyludzkich jakiejś formy przemocy, chęci wykorzystania, pogardy lub strachu. Kiedy zaś w takim nieludzkim świecie już się zakorzeniłem, kłamię również dlatego, że kłamstwo weszło w moją naturę.

Dlatego zechciejmy zachwycić się sposobem życia św. Elżbiety Portugalskiej, która tak bardzo kochała Boga i bliźnich, że nigdy nie uciekała się do kłamstwa, ale zawsze z największym oddaniem broniła prawdy, nawet gdy ją oskarżano niesłusznie. Wtedy realizowała XXII napomnienie św. Franciszka: „Błogosławiony sługa, który czyjeś uwagi, oskarżenia i upomnienia znosi tak cierpliwie, jakby pochodziły od niego samego. Błogosławiony sługa, który udzielane mu upomnienia przyjmuje spokojnie, słucha skromnie, pokornie wyznaje swą winę i chętnie wynagradza. Błogosławiony sługa, który nie jest skory do usprawiedliwiania się i znosi pokornie wstyd i naganę za winę, choćby się nawet jej nie dopuścił”.

"Słowo Boże jest prawdą i mocą tej prawdy dokonuje się uświęcenie”. Słowo ludzkie powinno być narzędziem tej właśnie prawdy. Ten sam Chrystus, który się modlił o uświęcenie uczniów w prawdzie, powiedział też: „Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli”. Im więcej w nas prawdy, tym więcej w nas duchowej wolności. Dwie wypowiedzi Kard. Karola Wojtyły: „Człowiek może spotkać się z Bogiem w Duchu i Prawdzie. Na prawdzie opiera się też prawdziwa wolność człowieka. Człowiek spotyka się z Bogiem przez prawdę, a rozmija się z Nim przez nieprawdę”.

My, Franciszkanie, mamy odpowiedzieć życiem na wezwanie do życia Ewangelią, czyli Objawioną Bożą prawdą. Uznajmy ją za jedyną drogę do naszego zbawienia i podążajmy wytrwale. Bóg jest Drogą, Prawdą i Życiem. Trwajmy w prawdzie, a napełnimy się Jego Miłością i prawda nas wyzwoli. Nie mówmy o innych, ale troszczmy się przed Panem o własne zbawienie. Jemu zostawmy wszelki osąd.

O. Nikodem Sobczyński OFM






A K T U A L N O Ś C I


W dniu 26 listopada 2016 roku w Gdańsku odbyła się Kapituła wyborcza do Rady Regionu Gdańskiego FZŚ. Wybranym do nowej Rady gratulujemy i życzymy owocnej służby dla innych.





KALENDARZ LITURGICZNY


01.01. - UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTEJ BOŻEJ RODZICIELKI MARYI

02.01.
- Wspomnienie obowiązkowe Świętych Bazylego Wielkiego i Grzegorza z Nazjanzu, biskupów i doktorów Kościoła

06.01. - UROCZYSTOŚĆ OBJAWIENIA PAŃSKIEGO

08.01. - ŚWIĘTO CHRZTU PAŃSKIEGO

16.01.
- Święto świętych Berarda i Towarzyszy, pierwszych męczenników franciszkańskich

19.01. - Wspomnienie obowiązkowe św. Józefa Sebastiana Pelczara, biskupa

21.01. - Wspomnienie obowiązkowe św. Agnieszki, dziewicy i męczennicy

24.01. - Wspomnienie obowiązkowe św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła

25.01. - Święto Nawrócenia św. Pawła, Apostoła

26.01. - Wspomnienie obowiązkowe Świętych Tymoteusza i Tytusa, biskupów

27.01. - Wspomnienie obowiązkowe bł. Jerzego Matulewicza, biskupa

28.01. - Wspomnienie obowiązkowe św. Tomasza z Akwinu, kapłana i doktora Kościoła

30.01. - Wspomnienie obowiązkowe św. Hiacynty Mariscotti, dziewicy

31.01. - Wspomnienie obowiązkowe św. Jana Bosko, kapłana





WIADOMOŚCI DLA WSPÓLNOTY FZŚ


W czwartki o godz. 17.30 nabożeństwo ku czci św. Franciszka.

W każdy piątek o godz. 17.30 – udział Wspólnoty w modlitwie różańcowej lub nabożeństwie,
po wieczornej Mszy św. wspólna Modlitwa Brewiarzowa - Nieszpory.


04.01. - Spotkanie nad rozważaniem Ewangelii na najbliższą niedzielę po wieczornej Mszy św.

08.01. - Spotkanie opłatkowe w kościele dla wszystkich grup– godz. 16.30

14.01. - Regionalne spotkanie opłatkowe w Gdańsku

19.01. - Spotkanie Rady Miejscowej Wspólnoty FZŚ – godz. 16.00

29.01. - Spotkanie w salce - godz. 14.30, Msza św. godz. 16.00.

29.11. - Spotkanie w salce - godz. 14.30, Msza św. - godz. 16.00






TERCJARZ – MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY
Redakcja: s. Bożenna Chełkowska OFS, Materiały pomocnicze: CHARYZMAT FRANCISZKAŃSKI realizowany w życiu świętych i błogosławionych franciszkańskich z uwzględnieniem Dekalogu
Opieka merytoryczna: O. Sylwester Brzeziński OFM.
Adres: Klasztor Franciszkanów, ul. Sądowa 5a, 87 – 300 BRODNICA tel. (56) 498 25 07.
Adres e-mail: fzsbrodnica@go2.pl
Strona internetowa: www.fzsbrodnica.franciszkanie.pl


Opracował i zamieścił: Titanic - Drukuj
2212440 Unikalnych wizyt

| Powered by PHP-Fusion | Webmastering & All Modified by: Titanic | |