Jesteśmy w sieci WWW już od 16 XII 2002r.!



Stała współpraca z serwisem: Rada Wspólnoty FZŚ Brodnica
M E N U
s t a r t

F A Q
Co to jest to FZŚ... ??
FZŚ W BRODNICY
Historia powstania brodnickiej Wspólnoty III Zakonu
Krótko o nas...
Skład Rady Wspólnoty
PATRONI FZŚ
Św. Franciszek z Asyżu
Św. Elżbieta Węgierska
Św. Ludwik IX
Bł. Aniela Salawa
PRAWODAWSTWO
Dokumenty FZŚ i FRA
Rada Narodowa FZŚ
Regiony FZŚ w Polsce
REGION GDAŃSKI FZŚ
Skład i siedziba Rady Regionu
Wspólnoty w Regionie
C Z Y T E L N I A
Pisma Św. Franciszka
Duchowość franciszkańska
Inne ciekawe artykuły
LITURGIA GODZIN
Teksty na dziś
Brewiarz.pl
L I N K O W N I A
Rada Międzynarodowa FZŚ
Wspólnoty Narodowe FZŚ
Rada Narodowa FZŚ w Polsce
Wspólnoty Regionalne FZŚ w Polsce
Wspólnoty Miejscowe FZŚ w Polsce
Mini Katalog WWW
D O W N L O A D
Miesięcznik "TERCJARZ"
Dokumenty FZŚ i FRA
Programy
Mp3

Wyszukiwarka

"TERCJARZ" - 10/2016
"TERCJARZ" - 09/2016
"TERCJARZ" - 08/2016
"TERCJARZ" - 07/2016
"TERCJARZ" - 06/2016
"TERCJARZ" - 05/2016
"TERCJARZ" - 04/2016
"TERCJARZ" - 03/2016
"TERCJARZ" - 02/2016
"TERCJARZ" - 01/2016
"TERCJARZ" - 12/2015
"TERCJARZ" - 11/2015
"TERCJARZ" - 10/2015
"TERCJARZ" - 09/2015
"TERCJARZ" - 08/2015
"TERCJARZ" - 07/2015
"TERCJARZ" - 06/2015
"TERCJARZ" - 05/2015
"TERCJARZ" - 04/2015
"TERCJARZ" - 03/2015
"TERCJARZ" - 02/2015
"TERCJARZ" - 01/2015
"TERCJARZ" - 12/2014
"TERCJARZ" - 11/2014
"TERCJARZ" - 10/2014
"TERCJARZ" - 09/2014
"TERCJARZ" - 08/2014
"TERCJARZ" - 07/2014
"TERCJARZ" - 06/2014
"TERCJARZ" - 05/2014
"TERCJARZ" - 04/2014
"TERCJARZ" - 03/2014
"TERCJARZ" - 02/2014
"TERCJARZ" - 01/2014
"TERCJARZ" - 12/2013
"TERCJARZ" - 11/2013
"TERCJARZ" - 10/2013
"TERCJARZ" - 09/2013
"TERCJARZ" - 08/2013
"TERCJARZ" - 07/2013
"TERCJARZ" - 06/2013
"TERCJARZ" - 05/2013
"TERCJARZ" - 04/2013
"TERCJARZ" - 03/2013
"TERCJARZ" - 02/2013
"TERCJARZ" - 01/2013
"TERCJARZ" - 12/2012
"TERCJARZ" - 11/2012
"TERCJARZ" - 10/2012
"TERCJARZ" - 09/2012
"TERCJARZ" - 08/2012
"TERCJARZ" - 07/2012
"TERCJARZ" - 06/2012
"TERCJARZ" - 05/2012
"TERCJARZ" - 04/2012
"TERCJARZ" - 03/2012
"TERCJARZ" - 02/2012
"TERCJARZ" - 01/2012
"TERCJARZ" - 12/2011
"TERCJARZ" - 11/2011
"TERCJARZ" - 10/2011
"TERCJARZ" - 09/2011
"TERCJARZ" - 08/2011
"TERCJARZ" - 07/2011
"TERCJARZ" - 06/2011
"TERCJARZ" - 05/2011
"TERCJARZ" - 04/2011
"TERCJARZ" - 03/2011
"TERCJARZ" - 02/2011
"TERCJARZ" - 01/2011
"TERCJARZ" - 12/2010
"TERCJARZ" - 11/2010
"TERCJARZ" - 10/2010
"TERCJARZ" - 09/2010
"TERCJARZ" - 08/2010
"TERCJARZ" - 07/2010
"TERCJARZ" - 06/2010
"TERCJARZ" - 05/2010
"TERCJARZ" - 04/2010
"TERCJARZ" - 03/2010
"TERCJARZ" - 02/2010
"TERCJARZ" - 01/2010
"TERCJARZ" - 12/2009
"TERCJARZ" - 11/2009
"TERCJARZ" - 10/2009
"TERCJARZ" - 9/2009
"TERCJARZ" - 8/2009
"TERCJARZ" - 7/2009
"TERCJARZ" - 6/2009
"TERCJARZ" - 5/2009
"TERCJARZ" - 4/2009
"TERCJARZ" - 3/2009
"TERCJARZ" - 2/2009
"TERCJARZ" - 1/2009
"TERCJARZ" - 12/2008
"TERCJARZ" - 11/2008
"TERCJARZ" - 10/2008
"TERCJARZ" - 09/2008
"TERCJARZ" - 07-08/2008
"TERCJARZ" - 06/2008
"TERCJARZ" - 05/2008
"TERCJARZ" - 04/2008
"TERCJARZ" - 03/2008
"TERCJARZ" - 02/2008
"TERCJARZ" - 01/2008
"TERCJARZ" - 12/2007
"TERCJARZ" - 11/2007
"TERCJARZ" - 09-10/2007
"TERCJARZ" - 07-08/2007
"TERCJARZ" - 06/2007
"TERCJARZ" - 05/2007
"TERCJARZ" - 04/2007
"TERCJARZ" - 03/2007
"TERCJARZ" - 02/2007
Licznik Dnia
Dzisiaj odwiedzono nas 235 razy
"TERCJARZ" - 10/2016

MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY - 10/2016




Intencja dowolnej modlitwy obowiązująca Wspólnotę w październiku 2016 roku:

O nowe powołania do FZŚ,
błogosławieństwo Boże dla Wspólnoty Miejscowej FZŚ
i Wspólnoty w Kartuzach







Bł. Aniela Salawa



Życiorys bł. Anieli Salawy i główne cechy świętości


Bł. Aniela Salawa przyszła na świat 9.09.1881 r. w Sieprawiu, podkrakowskiej wiosce, w wielodzietnej rodzinie chłopskiej. W domu rodzinnym nędzy nie było, ale nie było też dostatku. Wcześnie zaczęła pracować w domu i na polu. Była dzieckiem bardzo wrażliwym, ale po siódmym roku życia zaczęła się zmieniać, z wybuchowej stawała się cicha, grzeczna i pokochała modlitwę. Do szkoły chodziła tylko dwa lata, gdzie nauczyła się czytać i pisać. Rodzice wychowywali wszystkie dzieci w zasadach wiary katolickiej, szczególnie zaś matka, która mówiła nieraz dzieciom, że trzeba mało jeść, a dużo się modlić i pracować. Bł. Aniela, pasąc bydło, dużo się modliła i jeszcze jako dziecko myślała o powołaniu pustelniczym i zakonnym, lecz z powodu słabego zdrowia planu tego nie mogła urzeczywistnić.Ponadto słabość fizyczna bł. Anieli, która nie pozwalała na ciężką pracę przy gospodarstwie na wsi, była przyczyną opuszczenia Sieprawia. Za przykładem swej starszej siostry Teresy w 1897 r., gdy ukończyła 16 lat, udała się do Krakowa na służbę. Odtąd przez prawie 25 lat, aż do śmierci, przebywała w Krakowie. Pod koniec życia pisała o pracy służącej, którą podjęła: W duchu czułam zawsze, od dziecka, że tylko będąc w najbardziej poniżonym stanie, odpowiem łasce Bożej. I dlatego obrałam stan służącej, wzgardziwszy szczęściem, które mi się nastręczało, ufna, że w tym stanie, tak upokarzającym, odpowiem żądaniu Boga. Kocham moją służbę, bo w niej mam wyborną sposobność wiele cierpieć, wiele pracować i wiele się modlić, a poza tym niczego na świecie nie szukam i nie pragnę.

Gdy miała 18 lat złożyła ślub czystości i oddała się całkowicie Bogu. Celem i treścią jej życia był Bóg, często korzystała ze spowiedzi, codziennie przystępowała do Komunii św., szukała światła dla swego życia religijnego w lekturze duchowej. W 1912 r. bł. Aniela wstąpiła do III zakonu św. Franciszka przy bazylice franciszkańskiej w Krakowie i tam złożyła profesję zakonną. Po kilku latach o. Henryk Górczany OFMConv, odpowiedzialny za III zakon, wymieniał bł. Anielę jako siostrę szczególnie wyrobioną duchowo i zdolną do pracy we wspólnocie franciszkańskiej. III zakon dopomógł jej w wypracowaniu własnego stylu ubóstwa. Ubóstwo jako stan służebny stało się „drogą” Anieli. Kiedy od 1918 r. nie mogła już pracować z powodu postępującej choroby, wynajęła małą suterenę i tam spędziła ostatnie cztery lata życia wśród cierpień i modlitwy, wspomagana przez koleżanki, rodzinę i znajomych kapłanów. Mężnie znosiła w czasie choroby cierpienia duszy i ciała, nie skarżyła się nigdy na nie, prosiła tylko o modlitwę, aby je lepiej znosić mogła. Zmarła 12.03.1922 r., co sama przepowiedziała miesiąc wcześniej. Przed śmiercią doznawała napaści szatańskich, które mężnie odparła i całkowicie zwyciężyła. 13.08.1991 r. Jan Paweł II beatyfikował Anielę Salawę na krakowskim Rynku. Na zakończenie powiedział: Ile razy modliłem się przy jej relikwiach, jak głęboko zapadły mi w pamięć, w serce te słowa: Panie! Żyję, bo każesz, umrę, kiedy chcesz, zbaw mnie, bo możesz. I jeszcze o swoim własnym powołaniu, a raczej o tym, które dał jej Bóg: Wobec duszy mojej Pan Bóg miał zamiary wielkie, stwarzając mnie na swój własny obraz.

Bł. Aniela była apostołką świecką w swoim środowisku, dla służących stała się matką i mistrzynią życia duchowego, dla osób wykształconych ciągłym przypomnieniem o wartościach nadprzyrodzonych. Nadto rozwinęła działalność charytatywną, zwłaszcza w czasie I wojny światowej. Niosła wsparcie rannym żołnierzom, którzy nazywali ją „świętą panienką”. Także pomagała członkom swojej rodziny jak i koleżankom, zwłaszcza pozbawionym pracy, udzielając im strawy i dając inną pomoc materialną, natomiast biednych wspierała jałmużną. O postawie pełnej miłości do bliźnich świadczy wiele konkretnych faktów z jej życia. Kiedy u pewnej rodziny, mieszkającej w tej samej kamienicy, urodziło się chore i zniekształcone fizycznie dziecko, matka rozmyślnie przestała je karmić, aby szybciej z głodu zmarło. Gdy dowiedziała się o tym Aniela, rezygnowała z własnej porcji mleka i potajemnie zanosiła temu dziecku. Na zewnątrz życie bł. Anieli płynęło podobnie jak życie tylu służących, ale w istocie swej było ono inne. Dokładna w obowiązkach, uprzejma i życzliwa dla bliźnich, dzieląca się z ubogimi swoim pożywieniem i ciężko zapracowanym groszem, zatopiona w Bogu przez wewnętrzną modlitwę. Trzeba dodać, że była gorliwą czcicielką Matki Bożej, głęboki kult oddawała Najświętszemu Sakramentowi, z przejęciem i żarliwością rozważała Mękę Pańską. Oto najogólniejsze cechy jej duchowości.

Bł. Aniela była całkowicie oddana Bogu, niczego nie chciała Mu odmówić, gotowa była na wszelką ofiarę dla Niego, o czym świadczy jej akt ofiarowania, którego dokonała na miesiąc przed śmiercią: O Jezu w Najświętszym Sakramencie utajony! Łącząc z ofiarą życia i śmierci Twojej mnie całą, duszę z duszą Twoją, serce z sercem Twoim, ciało z ciałem Twoim, ofiaruję Ci przez ręce Niepokalanej Matki Twej, Królowej Polski, św. Józefa i świętych Twoich, wszystkie chwile życia mojego, wszystkie boleści i cierpienia, szczególnie wszystkie straszne palenia w gardle i języku. Ofiaruję Ci resztę życia, życie i śmierć w sprawie tej wielkiej, jaka się ma z woli Twej wykonać ku czci i chwale Twej w Polsce najpierw, a przez Polskę wśród wielkiego świata. Przede wszystkim zabiegała o uporządkowanie swojego życia duchowego, wystrzegając się wszelkiego grzechu, o czym pisała: Często bardzo zostanę przez kilka godzin bez żadnego grzechu. Jest stan doświadczalny, niepojęta szczęśliwość, czułe pieszczoty, dziwna prostota. Ale zawsze przez ten czas jestem jako mała dziecina. A doznaję tym więcej szczęścia, że ja wiem, że ja już byłam dorosła i że zgrzeszyłam. Pan Bóg z wielkiej dobroci dał mi uczuć, jak Mu jest miła dusza taka, co nawet jest bez cienia niedoskonałości. Jaka swoboda, jaka czystość, jak nic zmysłowego! Innym razem napisała: Lepiej jest dla mnie znosić wszystkie cierpienia i udręczenia, i oschłości i pokój, i ciemności i głód, i zimno i wszystkie fizyczne cierpienia, niż najmniejszym grzechem Pana Boga obrazić. Bo cokolwiek cierpię, to mimo tego mam w duszy zadowolenie, a jak jestem w najmniejszej rzeczy niewierna to zaraz daje mi Pan Bóg poznać i odczuć zniewagę swojej świętości. A to odczuwam bardzo boleśnie, gorzej niż wszystkie cierpienia fizyczne i duchowe.

Dbała też o duchowe życie innych, o czym m.in. świadczy niebywały fakt przyjmowania na siebie cierpień innych, którzy z ich powodu złorzeczyli Bogu. Mamy udokumentowane trzy takie przypadki, wspomnę o jednym. Bł. Aniela spotykała często na jednej z krakowskich ulic przechodzącego człowieka chorego na raka. Pewnego razu miała widzieć Pana Jezusa dźwigającego ciężki krzyż i idącego za wspomnianym chorym. Kiedy bł. Aniela zwróciła się z zapytaniem do Jezusa: Jezu, dlaczego tak bardzo cierpisz, taki krzyż dźwigając?, usłyszała odpowiedź: bo ten człowiek, któremu go dałem, niegodnie go nosi. Wówczas bł. Aniela poprosiła Jezusa, aby tę chorobę na nią zesłał, co też nastąpiło, a chory ów wyzdrowiał. Zatem, głęboka troska o duchowy rozwój własny i drugich przez wystrzeganie się wszelkiego grzechu, który niszczy Boże życie w człowieku, czytelne świadectwo życia zjednoczonego z Bogiem, nauczanie nieumiejących, a gdy zachodziła potrzeba, upominanie błądzących oraz bezgraniczna miłość do bliźnich, przez wrażliwość serca dostrzegającego najdrobniejsze ich potrzeby, aby mogli godnie żyć w niełatwych czasach zaborów, I wojny światowej i okresu powojennego, to tylko niektóre cechy duchowości bł. Anieli Salawy wprowadzające do rozważań na temat V przykazania Dekalogu.





Zobowiązania wynikające z V przykazania



Zakaz zawarty w V przykazaniu - nie będziesz zabijał - chroni życie ludzkie, które jest święte. Sam Bóg jest Panem życia od jego początku aż do końca. Życie jest więc święte od chwili poczęcia aż do śmierci, a ofiarowane człowiekowi przez Boga jest darem. Kościół naucza, iż nikt nie ma prawa do niszczenia życia ludzkiego, a jakakolwiek próba targnięcia się na nie jest grzechem ciężkim, gdyż tylko Bóg może o życiu decydować. Ingerencja człowieka w proces życia jest uzurpacją prawa Bożego.

V przykazanie zabrania zabójstwa bezpośredniego i zamierzonego oraz jakichkolwiek działań podjętych z intencją spowodowania pośrednio śmierci osoby. Złem moralnym jest więc każde spowodowanie przerwania ciąży oraz eutanazja: Działanie lub zaniechanie działania, które samo w sobie lub w zamierzeniu zadaje śmierć, by zlikwidować ból, stanowi zabójstwo głęboko sprzeczne z godnością osoby ludzkiej i poszanowaniem Boga żywego, jej Stwórcy (KKK 2281).

Moralnie niedopuszczalne jest również samobójstwo, które jest sprzeczne z należytą miłością siebie. V przykazanie zakazuje również dobrowolnego niszczenia życia w wyniku wojny, jednak w obliczu jej niebezpieczeństwa rządom nie można odmawiać prawa do koniecznej obrony, byle wyczerpały wpierw wszystkie środki pokojowych rokowań. Przeciw przykazaniu występuje ten, kto szkodzi swemu zdrowiu przez korzystanie z używek: alkoholu, tytoniu, a zwłaszcza narkotyków.

Przykazanie Nie zabijaj dotyczy ponadto poszanowania godności drugiego człowieka. Stoi na straży pokoju, zgody i jedności między ludźmi. Wykroczeniem przeciw dobru drugiego jest między innymi zgorszenie, które prowadzi drugiego człowieka do popełniania zła. Sam Jezus jasno naucza: Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza (Mt 18,6). Pełne znaczenie V przykazania objawił Jezus w słowach: Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi (Mt 5,21). Jezus piętnuje więc nie tylko czyn odebrania życia, ale także gniew i nienawiść. Podsumowując, V przykazanie broni życia od poczęcia do naturalnej śmierci oraz jedności i pokoju między ludźmi. Natomiast zakazuje zabójstwa bezpośredniego i zamierzonego, aborcji i eutanazji, działań z intencją spowodowania śmierci innej osoby, szkodzenia zdrowiu własnemu i innych przez nierozsądne korzystanie z alkoholu i tytoniu, produkcji i używania narkotyków, wyzysku, krzywdzenia ludzi i narodów, prowadzenia pojazdów w stanie nietrzeźwym lub przy nadmiernej szybkości, chęci zemsty, odwetu i nienawiści, terroryzmu, braniu zakładników, tortur, okaleczenia ciała i sterylizacji.

Aby zachować V przykazanie w swym życiu, należy ponadto pamiętać, że człowiek z natury jest istotą cielesno-duchową. Wyrazem tej pamięci ma być trud wkładany w swój oraz innych rozwój duchowy, bez którego nie można mówić o osiąganiu dojrzałej osobowości. I tutaj wypada ponownie wspomnieć bł. Anielę Salawę, która jest wzorem głębokiej troski o duchowy rozwój własny oraz bliźnich. Ponadto w świetle rozważań o szacunku do życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci warto pamiętać o zachowaniu bł. Anieli w stanie choroby, gdy przez ostatnie cztery lata życia bardzo cierpiała i spokojnie znosiła te boleści. W chorobie była bardzo cierpliwa, a jak się już wyjątkowo użaliła, to tylko w sensie stwierdzenia swojego losu. Poza heroiczną cierpliwością bł. Aniela w chorobie prowadzącej do śmierci miała nadzieję ujrzenia Pana Jezusa, za którym całe życie tęskniła i była pełna nadzwyczajnej miłości Bożej, dla której chciała poświęcić wszystko. Do chwili śmierci tęskniła i kiedy dowiedziała się, że ktoś umarł, wypowiadała takie słowa: Mój Boże, czemu nie ja, żebym już poszła do Pana Jezusa. Wiadomość o zbliżającej się śmierci przyjęła spokojnie, z poddaniem się woli Bożej. Jakże inna była postawa bł. Anieli względem cierpienia i śmierci do obecnie lansowanej w świecie zachodnim, który widzi rozwiązanie cierpienia człowieka coraz częściej jedynie w uprawomocnionej eutanazji.

Jakie decyzje i czyny winni podejmować franciszkanie świeccy w odniesieniu do wymagań wynikających z V przykazania? Tylko te, które są zgodne z nauką Kościoła wyjaśniającą treść V przykazania oraz na wzór życia bł. Anieli Salawy, patronki FZŚ w Polsce. Oto cytaty z Konstytucji Generalnych FZŚ, które odnoszą się do omawianego zagadnienia: Franciszkanie świeccy niech uważają własną rodzinę za środowisko priorytetowe …, angażując się w sprawę szacunku dla każdego życia od jego poczęcia i w każdej sytuacji aż do śmierci. Bracia niech współpracują w wysiłkach podejmowanych w Kościele i w społeczeństwie dla potwierdzenia wartości i szacunku dla życia oraz dania odpowiedzi na problemy społeczne rodziny.

O. Paweł Sroka OFM Conv






A K T U A L N O Ś C I


Z uwagi na przeniesienie O. Bonusa - Asystenta FZŚ przez okres czterech lat - do innego klasztoru, w dniu 25 sierpnia 2016 roku na spotkaniu Wspólnoty dziękowaliśmy Ojcu za Jego gorliwą opiekę.





KALENDARZ LITURGICZNY


01.10. - Wspomnienie św. Teresy od Dzieciątka Jezus, dziewicy i doktora Kościoła

02.10. - Wspomnienie obowiązkowe Świętych Aniołów Stróżów

03.10. - Nabożeństwo „Transitus” – pamiątka śmierci św. Franciszka

04.10.- UROCZYSTOŚĆ św. OJCA Franciszka z Asyżu , diakona, założyciela trzech zakonów

05.10.
- Wspomnienie obowiązkowe św. Faustyny Kowalskiej, zakonnicy

07.10. - Wspomnienie obowiązkowe Najświętszej Maryi Panny, Różańcowej

13.10. - Wspomnienie obowiązkowe bł. Honorata Koźmińskiego, kapłana

15.10. - Wspomnienie obowiązkowe św. Teresy od Jezusa, dziewicy i Doktora Kościoła

16.10. - Wspomnienie obowiązkowe św. Jadwigi Śląskiej

17.10. - Wspomnienie obowiązkowe św. Ignacego Antiocheńskiego, biskupa i męczennika

18.10. - Święto św. Łukasza, Ewangelisty

19.10. - wspomnienie św. Piotra z Alkantary, kapłana

20.10. - Wspomnienie obowiązkowe św. Jana Kantego, kapłana

21.10. - Wspomnienie obowiązkowe bł. Jakuba Strzemię, biskupa

22.10. - Wspomnienie obowiązkowe św. Jana Pawła II, papieża

23.10. - Wspomnienie obowiązkowe św. Jana Kapistrana, kapłana

25.10. - UROCZYSTOŚĆ POŚWIĘCENIA WŁASNEGO KOŚCIOŁA

28.10. - Święto św. Apostołów, Szymona i Judy Tadeusza

30.10. - Uroczystość Poświęcenia Własnego Kościoła





WIADOMOŚCI DLA WSPÓLNOTY FZŚ


W każdy poniedziałek, po wieczornej Mszy świętej adoracja Najświętszego Sakramentu
i wspólna modlitwa Litanią ku czci św. Franciszka.

W maju, czerwcu i październiku nie ma adoracji po Mszy świętej,
bowiem wystawienie Najświętszego Sakramentu jest podczas nabożeństw.

W każdy piątek o godz. 17.30 – udział w modlitwie różańcowej lub nabożeństwie,
a po wieczornej Mszy św. wspólna Modlitwa Brewiarzowa - Nieszpory.


03.10. - Nabożeństwo „Transitus”- pamiątka śmierci św. Franciszka - godz. 18.00, post dla Tercjarzy

04.10. - UROCZYSTOŚĆ Św. OJCA Franciszka z Asyżu, diakona, założyciela trzech zakonów, odpust parafialny, udział Tercjarzy, Msza św. godz. 18.00

05.10.
- Spotkanie po wieczornej Mszy św. na rozważaniu Ewangelii na najbliższą niedzielę

20.10. - Spotkanie po wieczornej Mszy św. Rady Miejscowej Wspólnoty FZŚ

30.10. - Spotkanie w salce – godz. 14.30, Msza św. - godz. 16.00.






TERCJARZ – MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY
Redakcja: s. Bożenna Chełkowska OFS, Materiały pomocnicze: CHARYZMAT FRANCISZKAŃSKI realizowany w życiu świętych i błogosławionych franciszkańskich z uwzględnieniem Dekalogu
Opieka merytoryczna: O. Sylwester Brzeziński OFM.
Adres: Klasztor Franciszkanów, ul. Sądowa 5a, 87 – 300 BRODNICA tel. (56) 498 25 07.
Adres e-mail: fzsbrodnica@go2.pl
Strona internetowa: www.fzsbrodnica.franciszkanie.pl




Film "Klara i Franciszek" cz.1




Film "Klara i Franciszek" cz.2


Opracował i zamieścił: Titanic - Drukuj
2126438 Unikalnych wizyt

| Powered by PHP-Fusion | Webmastering & All Modified by: Titanic | |