Jesteśmy w sieci WWW już od 16 XII 2002r.!



Stała współpraca z serwisem: Rada Wspólnoty FZŚ Brodnica
M E N U
s t a r t

F A Q
Co to jest to FZŚ... ??
FZŚ W BRODNICY
Historia powstania brodnickiej Wspólnoty III Zakonu
Krótko o nas...
Skład Rady Wspólnoty
PATRONI FZŚ
Św. Franciszek z Asyżu
Św. Elżbieta Węgierska
Św. Ludwik IX
Bł. Aniela Salawa
PRAWODAWSTWO
Dokumenty FZŚ i FRA
Rada Narodowa FZŚ
Regiony FZŚ w Polsce
REGION GDAŃSKI FZŚ
Skład i siedziba Rady Regionu
Wspólnoty w Regionie
C Z Y T E L N I A
Pisma Św. Franciszka
Duchowość franciszkańska
Inne ciekawe artykuły
LITURGIA GODZIN
Teksty na dziś
Brewiarz.pl
L I N K O W N I A
Rada Międzynarodowa FZŚ
Wspólnoty Narodowe FZŚ
Rada Narodowa FZŚ w Polsce
Wspólnoty Regionalne FZŚ w Polsce
Wspólnoty Miejscowe FZŚ w Polsce
Mini Katalog WWW
D O W N L O A D
Miesięcznik "TERCJARZ"
Dokumenty FZŚ i FRA
Programy
Mp3

Wyszukiwarka

"TERCJARZ" - 08/2016
"TERCJARZ" - 07/2016
"TERCJARZ" - 06/2016
"TERCJARZ" - 05/2016
"TERCJARZ" - 04/2016
"TERCJARZ" - 03/2016
"TERCJARZ" - 02/2016
"TERCJARZ" - 01/2016
"TERCJARZ" - 12/2015
"TERCJARZ" - 11/2015
"TERCJARZ" - 10/2015
"TERCJARZ" - 09/2015
"TERCJARZ" - 08/2015
"TERCJARZ" - 07/2015
"TERCJARZ" - 06/2015
"TERCJARZ" - 05/2015
"TERCJARZ" - 04/2015
"TERCJARZ" - 03/2015
"TERCJARZ" - 02/2015
"TERCJARZ" - 01/2015
"TERCJARZ" - 12/2014
"TERCJARZ" - 11/2014
"TERCJARZ" - 10/2014
"TERCJARZ" - 09/2014
"TERCJARZ" - 08/2014
"TERCJARZ" - 07/2014
"TERCJARZ" - 06/2014
"TERCJARZ" - 05/2014
"TERCJARZ" - 04/2014
"TERCJARZ" - 03/2014
"TERCJARZ" - 02/2014
"TERCJARZ" - 01/2014
"TERCJARZ" - 12/2013
"TERCJARZ" - 11/2013
"TERCJARZ" - 10/2013
"TERCJARZ" - 09/2013
"TERCJARZ" - 08/2013
"TERCJARZ" - 07/2013
"TERCJARZ" - 06/2013
"TERCJARZ" - 05/2013
"TERCJARZ" - 04/2013
"TERCJARZ" - 03/2013
"TERCJARZ" - 02/2013
"TERCJARZ" - 01/2013
"TERCJARZ" - 12/2012
"TERCJARZ" - 11/2012
"TERCJARZ" - 10/2012
"TERCJARZ" - 09/2012
"TERCJARZ" - 08/2012
"TERCJARZ" - 07/2012
"TERCJARZ" - 06/2012
"TERCJARZ" - 05/2012
"TERCJARZ" - 04/2012
"TERCJARZ" - 03/2012
"TERCJARZ" - 02/2012
"TERCJARZ" - 01/2012
"TERCJARZ" - 12/2011
"TERCJARZ" - 11/2011
"TERCJARZ" - 10/2011
"TERCJARZ" - 09/2011
"TERCJARZ" - 08/2011
"TERCJARZ" - 07/2011
"TERCJARZ" - 06/2011
"TERCJARZ" - 05/2011
"TERCJARZ" - 04/2011
"TERCJARZ" - 03/2011
"TERCJARZ" - 02/2011
"TERCJARZ" - 01/2011
"TERCJARZ" - 12/2010
"TERCJARZ" - 11/2010
"TERCJARZ" - 10/2010
"TERCJARZ" - 09/2010
"TERCJARZ" - 08/2010
"TERCJARZ" - 07/2010
"TERCJARZ" - 06/2010
"TERCJARZ" - 05/2010
"TERCJARZ" - 04/2010
"TERCJARZ" - 03/2010
"TERCJARZ" - 02/2010
"TERCJARZ" - 01/2010
"TERCJARZ" - 12/2009
"TERCJARZ" - 11/2009
"TERCJARZ" - 10/2009
"TERCJARZ" - 9/2009
"TERCJARZ" - 8/2009
"TERCJARZ" - 7/2009
"TERCJARZ" - 6/2009
"TERCJARZ" - 5/2009
"TERCJARZ" - 4/2009
"TERCJARZ" - 3/2009
"TERCJARZ" - 2/2009
"TERCJARZ" - 1/2009
"TERCJARZ" - 12/2008
"TERCJARZ" - 11/2008
"TERCJARZ" - 10/2008
"TERCJARZ" - 09/2008
"TERCJARZ" - 07-08/2008
"TERCJARZ" - 06/2008
"TERCJARZ" - 05/2008
"TERCJARZ" - 04/2008
"TERCJARZ" - 03/2008
"TERCJARZ" - 02/2008
"TERCJARZ" - 01/2008
"TERCJARZ" - 12/2007
"TERCJARZ" - 11/2007
"TERCJARZ" - 09-10/2007
"TERCJARZ" - 07-08/2007
"TERCJARZ" - 06/2007
"TERCJARZ" - 05/2007
"TERCJARZ" - 04/2007
"TERCJARZ" - 03/2007
"TERCJARZ" - 02/2007
Licznik Dnia
Dzisiaj odwiedzono nas 8 razy
"TERCJARZ" - 08/2016

MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY - 08/2016




Intencja dowolnej modlitwy obowiązująca Wspólnotę w sierpniu 2016 roku:

O nowe powołania do FZŚ,
błogosławieństwo Boże dla Wspólnoty Miejscowej FZŚ
i Wspólnoty w Kartuzach







Św. Ludwik IX (25 sierpnia)

IV Przykazanie - Czcij ojca swego i matkę swoją



Czcij ojca swego i czcij matkę swoją

Dla pokoleń naszych ojców i dziadów cześć należna rodzicom była czymś obyczajowo oczywistym i okoliczność ta nader często bywa podkreślana w aktualnych sporach między pokoleniowych; jednakże w ustach rodziców i ustach dzieci bywa on argumentem jednakowo bezsilnym. Wielu rodziców ta rzeczywistość własnej ich przeszłości jawi się rękojmią pewnego uładzonego i uporządkowanego bezpieczeństwa; wiele zbuntowanych dzieci, skłonnych dziś do stawiania nieprzekraczalnych zapór pomiędzy światem „starych” (liczonych często od trzydziestki) oraz ich własnym światem – widzi w tym przykazaniu nieumotywowany automatyzm tradycji, opatrzony na dodatek sankcją religijną. Wskazuje się na fakt, że domaganie się czci wiązane bywało z postulatem bezwzględnego posłuszeństwa, co praktycznie prowadziło do wielu nadużyć: ojcowie skłonni bywali np. decydować o wykształceniu i przyszłym zawodzie swoich synów, nie licząc się z ich rzeczywistymi uzdolnieniami i własnymi zamiłowaniami; decydowały raczej ambicje ojców, albo doraźne racje rodzinne – takie, jak chęć przekazania własnego warsztatu pracy. Albo w chwalebnej skądinąd intencji „zabezpieczenia przyszłości” wydawano młode dziewczęta za podstarzałych i raczej nieciekawych panów, których głównym (niekiedy jedynym) atutem była zasobność finansowa oraz odpowiednia pozycja towarzyska, co w sposób raczej niepokojący i obraźliwy zbliżało sakrament do transakcji handlowej; nie inne mechanizmy działały też w środowiskach wiejskich, gdzie ilość morgów bywała argumentem zgoła decydującym. Nie były to praktyki chwalebne.

Zaraz na wstępie należy obalić błędne mniemanie, jakoby przykazanie o czci należnej ojcu i matce obciążone było pełnym automatyzmem – a to w tym sensie, jakoby obowiązek czci i szacunku wynikał jedynie i wyłącznie z tego prostego faktu, że ten oto mężczyzna i ta właśnie kobieta dali początek istnieniu danej osobowości ludzkiej. Owszem: Biblia widzi w poczęciu człowieka akt podobny stworzeniu; widzi w nim jakoby współudział człowieka w stwórczym działaniu Boga; sądzi, że poza fizjologią poczęcia i narodzenia kryje się ingerencja zrządzenia Bożego. Biblia sądzi, że poprzez organizmy i osobowości rodziców sam Bóg – Stworzyciel i Ojciec – jest Przyczyną nowego człowieka. Jest nawet w Starym Testamencie bardzo piękna modlitwa, w której człowiek mówi Bogu, że to On kształtował go w łonie matki podobnie, jak kiedyś wyprowadzał Adama z mułu ziemi; i jest w tym głęboka mądrość.

Ten świat pojęć ma swoje konsekwencje; ojcostwo i macierzyństwo zostaje postawione bardzo wysoko. Tak: ojciec i matka mają prawo do czci swoich dzieci; lecz prawo to wynika także z ich obowiązków i ze sposobu ich spełnienia. A zatem nie jest automatyczne.

To Jezus nauczył ludzi modlitwy „Ojcze nasz”, idea Ojca Stworzyciela jest obecna w Biblii od samego początku. Księga Genesis twierdzi, że w miłości stworzył Bóg wszystko, co istnieje, i że w miłości całkiem specjalnej stworzył Bóg człowieka na obraz i podobieństwo swoje, jakby dziecko własne. Zauważmy: w Księdze Genesis nieogarniony Bóg jest daleki, stwarza poprzez Słowo, każe ziemi wywieść z siebie wszelkie stworzenie; kiedy jednak przychodzi czas stworzenia istoty ludzkiej – napotykamy w Biblii zaskakujący obraz Stworzyciela bezpośrednią i bliską swoją obecnością, „własnymi rękoma” wywodzącego człowieka z mułu ziemi już bez żadnego dystansu. I jest czułość Ojca w tym symbolicznym obrazie zstąpienia, bliskości, dotyku. „Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył; stworzył mężczyzną i niewiastę”. Uczynił to w miłości, bliskości i czułości bardzo wielkiej.

W pojęciu Biblii fakt ten staje się jądrem i osnową każdego prawdziwego ojcostwa i macierzyństwa. Człowiek, stworzony na obraz i podobieństwo Boże, nie inaczej powoływać ma do istnienia synów i córki: w miłości, bliskości i czułości. I to te podstawowe wartości – miłość, bliskość, czułość – stają się osnową należnej czci; gdyż zasługują one na cześć. W biblijnym świecie za każdym ojcostwem i macierzyństwem stoi Bóg. Synowie i córki ludzkie bywają poczęci bez miłości, bez bliskości, bez czułości. Jest to ciężka obraza Boska. Bywa też, że mimo to dzieci ofiarowują swoim rodzicom to, czego sami byli pozbawieni – miłość i bliskość. Trzeba wiedzieć, że jest to wówczas dar niezasłużony. Chwała za to dzieciom. Lecz rodzicom – wina i wstyd.

W biblijnym obrazie ojca i matki (bo „mężczyzną i kobietą stworzył ich”) zawsze w sposób niepozbywalny widnieje zrozumienie, miłosierdzie i wybaczenie. I to one w sporej mierze są zawiązką czci należnej rodzicom. Bo jest jakieś załamanie, klęska i bolący niedostatek w obrazie rodzicielstwa i macierzyństwa pozbawionego bliskości, zrozumienia, miłości, miłosierdzia i wybaczenia. Gdy tego wszystkiego zabraknie, rodzicielstwo staje się tylko faktem fizjologicznym, rzeczą jakby martwą, ciałem bez ducha. A wtedy nad czcią należną rodzicom staje znak zapytania.

W Ewangelii św. Łukasza jest przypowieść Jezusowa o synu marnotrawnym, opowiadająca równocześnie o ojcostwie Bożym, o miłości, miłosierdziu i wybaczeniu Boga Ojca, jak i o każdym prawdziwym i pełnym człowieczym rodzicielstwie. Syn z przypowieści Jezusowej nie jest ani świetlaną, ani nawet sympatyczną osobowością: jest lekkomyślnym utracjuszem i głupcem. Wystarczyła jednak własna jego decyzja powrotu i żal, aby ojciec wybiegł mu w pół drogi. „Użalił się i przybiegł”. Starczyło najprostsze wyznanie winy, aby wszystko złe zostało wymazane. Nie był to gest sprawiedliwy w perspektywie drugiego z synów, który pomocą i wsparciem był ojcu i pracował uczciwie. Lecz miłość ma własną swoją logikę, własną sprawiedliwość i własne drogi: „że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął a odnalazł się”. Wolno ojcu radować się z syna, który powraca, odnalazłszy w sobie decyzje i gesty najprostsze; bardzo proste dobro, które było nadzieją porzuconego ojca. I czy rzeczywiście nie zasługującego na cześć? Ten rodzicielski przywilej, prawo i obowiązek miłości, miłosierdzia i wybaczenia jest w świecie Biblii także obowiązkiem, prawem i przywilejem dzieci: „Synu, wspomagaj swego ojca w starości, nie zasmucaj go w jego życiu. A jeśliby nawet rozum stracił, miej wyrozumiałość, nie pogardzaj nim, choć jesteś w pełni sił. Miłosierdzie względem ojca nie pójdzie w zapomnienie, w miejsce grzechu zamieszka u ciebie. W dzień twego ucisku wspomni się o tobie, jak szron w piękną pogodę, tak rozpłyną się twoje grzechy. Kto porzuca ojca swego, jest jak bluźnierca, a przeklęty przez Pana, kto pobudza do gniewu swą matkę”.

Domy dziecka pełne są porzuconych, a tylko lekarze wiedzą, jak bardzo kaleczy porzucenie. Lecz pełne porzuconych rodziców są także Domy Starców. Można nie być człowiekiem wierzącym, można nie uznawać żadnych przykazań i motywacji religijnych, lecz nawet wówczas zachowuje swoją dorzeczność zapytanie, czy aby na pewno także dla dobra człowieka i jego wzrastania w sprawiedliwości. I czy odrzucając je, nie budujemy przypadkiem świata nieludzkiego, nas samych degradującego, ograniczonego do zoologii.

Jedyną rzeczą, którą naprawdę może dać rodzic swemu dziecku na drogę życia to talizman dobrej pamięci: nasza prawość, nasza miłość, zrozumienie, miłosierdzie i wybaczenie.

Przypomnijmy sobie że to matka, kobieta nosiła cię po swoim sercem przez dziewięć miesięcy. Karmiła cię sobą; oddychałeś jej płucami i jej krew krążyła w twoich żyłach. Lecz od początku byłeś sobą; kimś innym. Byłeś jej ciężarem i jej zniekształcenie. Mdliło ją nieraz, może psuły się jej zęby, może na nogach wyskakiwały żylaki: Lojalnie płaciła za swoją miłość sobą. Rodziła cię w bólu, może i krzycząc. I nie sądź, że byłeś dla niej tylko radością. Wiem: „nie prosiłeś się na świat”. To prawda. Wszechświat też nie prosił się o istnienie. Lecz jest. Jednak za to wszystko coś się sprawiedliwie należy: jakaś pamięć, zrozumienie szacunek. Ojcu też. Jeżeli jednak ojciec naprawdę jest ojcem, to nie odchodzi od niego nadzieja, że dziecku uda się to, co jemu nie wyszło i że jego dziecko będzie kimś większym i lepszym, niż on był.

Przykładem wierności Bogu i możliwości uświęcenia się w naszej codzienności jest święty Ludwik IX król Francji, który za swoje najważniejsze zadanie jako króla uważał zwalczanie zła moralnego oraz zachowanie sprawiedliwości i miłości. W kraju zaprowadzał ład, surowo karał złoczyńców i zdrajców. Wydał rozporządzenia przeciw lichwie, prostytucji, pojedynkom i prywatnym wojnom. W życiu codziennym wypełniał praktyki religijne, prowadził wzorowe życie rodzinne. Ożeniony z Małgorzatą z Prowansji miał z nią dziesięcioro dzieci, których katolickiemu i religijnemu wychowaniu poświęcał osobiście wiele czasu. W testamencie duchowym do syna napisał: Synu drogi, nade wszystko polecam ci miłować Pana Boga, z całego serca twego i ze wszystkich sił twoich. Bez tego nie ma zbawienia. Synu, powinieneś unikać wszystkiego, o czym wiesz, że nie jest miłe Bogu, a zatem wystrzegaj się wszelkiego grzechu śmiertelnego… Poza tym, jeśliby Pan zesłał na ciebie jakiekolwiek utrapienia, znoś je spokojnie i z dziękczynieniem, wiedząc, że służy ono twojemu dobru i że prawdopodobnie na to zasłużyłeś. Jeśli natomiast Pan ześle ci pomyślność, powinieneś dziękować z pokorą, czuwając, aby poprzez chełpliwość, czy w jakikolwiek inny sposób nie stać się z tego powodu gorszym.

Nie wolno ci walczyć przeciw Bogu lub obrażać Go, posługując się Jego darami. Św. Ludwik składał profesję na Regułę Trzeciego Zakonu św. Franciszka. Darzył czcią jego duchowych synów i córki. Założył kilka klasztorów dla Braci Mniejszych.

Czwarte przykazanie broni nie tylko praw rodzicielskich, broni przede wszystkim prawdziwie ludzkiego świata. W księdze Sędziów kapłan zyskiwał prawo ojcostwa jako tytuł najwyższy. Wielcy prorocy przyjmowali je jako godność najwyższą. Abraham był ustanowiony „ojcem wielu narodów” lecz też nie bez podstaw. Tej czci nie dostaje się darmo; chyba, że w niezasłużonym darze miłosierdzia i wybaczenia. Ale także i wtedy jest za nią wielki cień Ojca, który nie chciał być tylko Stwórcą; gdyż od Niego jest wszelkie miłosierdzie, miłość i wybaczenie: atrybuty Ojca, a nie atrybuty Syna, który nie z innych powodów stał się człowiekiem, aby także i nam ocalone było wielkie imię synostwa. Ma Matkę człowieczą, która Go nie opuściła nawet wtedy, gdy odszedł ku swoim sprawom, wierna poprzez śmierć.

O. Jonasz Krefta OFM







KALENDARZ LITURGICZNY


01.08. - Wspomnienie obowiązkowe św. Alfonsa doktora Kościoła

02.08. – Święto NMP Anielskiej z Porcjunkuli

04.08.
- Wspomnienie obowiązkowe św. Jana Marii Vianneya, kapłana

06.08. - Święto Przemienienia Pańskiego

08.08. - Święto św. Dominika, kapłana, założyciela Zakonu Kaznodziejskiego

09.08. - Święto św. Wawrzyńca, diakona i męczennika

11.08. – Święto św. Klary z Asyżu, dziewicy

15.08. – UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

17.08.
- Wspomnienie obowiązkowe św. Jacka, kapłana

20.08. - Wspomnienie obowiązkowe św. Bernarda,opata i doktora Kościoła

22.08. - Wspomnienie obowiązkowe Najświętszej Maryi Panny, Królowej

24.08. - Święto św. Bartłomieja, Apostoła

25.08. - Wspomnienie obowiązkowe św. Ludwika IX, króla, patrona FZŚ

26.08. - UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY CZĘSTOCHOWSKIEJ

27.08.
- Wspomnienie obowiązkowe św. Moniki

29.08. - Wspomnienie obowiązkowe Męczeństwa św. Jana Chrzciciela





WIADOMOŚCI DLA WSPÓLNOTY FZŚ


W każdy poniedziałek, po wieczornej Mszy świętej adoracja Najświętszego Sakramentu
i wspólna modlitwa Litanią ku czci św. Franciszka.

W maju, czerwcu i październiku nie ma adoracji po Mszy świętej,
bowiem wystawienie Najświętszego Sakramentu jest podczas nabożeństw.

W każdy piątek o godz. 17.30 – udział w modlitwie różańcowej lub nabożeństwie,
a po wieczornej Mszy św. wspólna Modlitwa Brewiarzowa - Nieszpory.


03.08. - Spotkanie EWANGELICZNE po wieczornej Mszy św.

18.08. - Spotkanie Rady Miejscowej Wspólnoty FZŚ - godz. 16.00.

28.08. - Spotkanie w salce – godz. 14.30, Msza św. – godz. 16.00.








TERCJARZ – MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY
Redakcja: s. Bożenna Chełkowska OFS, Materiały pomocnicze: CHARYZMAT FRANCISZKAŃSKI
realizowany w życiu świętych i błogosławionych franciszkańskich z uwzględnieniem Dekalogu

Opieka merytoryczna: o. Bonus Tomasz Dąbrowski OFM.
Adres: Klasztor Franciszkanów, ul. Sądowa 5a, 87 – 300 BRODNICA tel. (56) 498 25 07.
Adres e-mail: fzsbrodnica@go2.pl
Strona internetowa: www.fzsbrodnica.franciszkanie.pl




Film "Klara i Franciszek" cz.1




Film "Klara i Franciszek" cz.2

Opracował i zamieścił: Titanic - Drukuj
2091922 Unikalnych wizyt

| Powered by PHP-Fusion | Webmastering & All Modified by: Titanic | |