Jesteśmy w sieci WWW już od 16 XII 2002r.!



Stała współpraca z serwisem: Rada Wspólnoty FZŚ Brodnica
M E N U
s t a r t

F A Q
Co to jest to FZŚ... ??
FZŚ W BRODNICY
Historia powstania brodnickiej Wspólnoty III Zakonu
Krótko o nas...
Skład Rady Wspólnoty
PATRONI FZŚ
Św. Franciszek z Asyżu
Św. Elżbieta Węgierska
Św. Ludwik IX
Bł. Aniela Salawa
PRAWODAWSTWO
Dokumenty FZŚ i FRA
Rada Narodowa FZŚ
Regiony FZŚ w Polsce
REGION GDAŃSKI FZŚ
Skład i siedziba Rady Regionu
Wspólnoty w Regionie
C Z Y T E L N I A
Pisma Św. Franciszka
Duchowość franciszkańska
Inne ciekawe artykuły
LITURGIA GODZIN
Teksty na dziś
Brewiarz.pl
L I N K O W N I A
Rada Międzynarodowa FZŚ
Wspólnoty Narodowe FZŚ
Rada Narodowa FZŚ w Polsce
Wspólnoty Regionalne FZŚ w Polsce
Wspólnoty Miejscowe FZŚ w Polsce
Mini Katalog WWW
D O W N L O A D
Miesięcznik "TERCJARZ"
Dokumenty FZŚ i FRA
Programy
Mp3

Wyszukiwarka

"TERCJARZ" - 05/2017
"TERCJARZ" - 04/2017
"TERCJARZ" - 03/2017
"TERCJARZ" - 02/2017
"TERCJARZ" - 01/2017
"TERCJARZ" - 12/2016
"TERCJARZ" - 11/2016
"TERCJARZ" - 10/2016
"TERCJARZ" - 09/2016
"TERCJARZ" - 08/2016
"TERCJARZ" - 07/2016
"TERCJARZ" - 06/2016
"TERCJARZ" - 05/2016
"TERCJARZ" - 04/2016
"TERCJARZ" - 03/2016
"TERCJARZ" - 02/2016
"TERCJARZ" - 01/2016
"TERCJARZ" - 12/2015
"TERCJARZ" - 11/2015
"TERCJARZ" - 10/2015
"TERCJARZ" - 09/2015
"TERCJARZ" - 08/2015
"TERCJARZ" - 07/2015
"TERCJARZ" - 06/2015
"TERCJARZ" - 05/2015
"TERCJARZ" - 04/2015
"TERCJARZ" - 03/2015
"TERCJARZ" - 02/2015
"TERCJARZ" - 01/2015
"TERCJARZ" - 12/2014
"TERCJARZ" - 11/2014
"TERCJARZ" - 10/2014
"TERCJARZ" - 09/2014
"TERCJARZ" - 08/2014
"TERCJARZ" - 07/2014
"TERCJARZ" - 06/2014
"TERCJARZ" - 05/2014
"TERCJARZ" - 04/2014
"TERCJARZ" - 03/2014
"TERCJARZ" - 02/2014
"TERCJARZ" - 01/2014
"TERCJARZ" - 12/2013
"TERCJARZ" - 11/2013
"TERCJARZ" - 10/2013
"TERCJARZ" - 09/2013
"TERCJARZ" - 08/2013
"TERCJARZ" - 07/2013
"TERCJARZ" - 06/2013
"TERCJARZ" - 05/2013
"TERCJARZ" - 04/2013
"TERCJARZ" - 03/2013
"TERCJARZ" - 02/2013
"TERCJARZ" - 01/2013
"TERCJARZ" - 12/2012
"TERCJARZ" - 11/2012
"TERCJARZ" - 10/2012
"TERCJARZ" - 09/2012
"TERCJARZ" - 08/2012
"TERCJARZ" - 07/2012
"TERCJARZ" - 06/2012
"TERCJARZ" - 05/2012
"TERCJARZ" - 04/2012
"TERCJARZ" - 03/2012
"TERCJARZ" - 02/2012
"TERCJARZ" - 01/2012
"TERCJARZ" - 12/2011
"TERCJARZ" - 11/2011
"TERCJARZ" - 10/2011
"TERCJARZ" - 09/2011
"TERCJARZ" - 08/2011
"TERCJARZ" - 07/2011
"TERCJARZ" - 06/2011
"TERCJARZ" - 05/2011
"TERCJARZ" - 04/2011
"TERCJARZ" - 03/2011
"TERCJARZ" - 02/2011
"TERCJARZ" - 01/2011
"TERCJARZ" - 12/2010
"TERCJARZ" - 11/2010
"TERCJARZ" - 10/2010
"TERCJARZ" - 09/2010
"TERCJARZ" - 08/2010
"TERCJARZ" - 07/2010
"TERCJARZ" - 06/2010
"TERCJARZ" - 05/2010
"TERCJARZ" - 04/2010
"TERCJARZ" - 03/2010
"TERCJARZ" - 02/2010
"TERCJARZ" - 01/2010
"TERCJARZ" - 12/2009
"TERCJARZ" - 11/2009
"TERCJARZ" - 10/2009
"TERCJARZ" - 9/2009
"TERCJARZ" - 8/2009
"TERCJARZ" - 7/2009
"TERCJARZ" - 6/2009
"TERCJARZ" - 5/2009
"TERCJARZ" - 4/2009
"TERCJARZ" - 3/2009
"TERCJARZ" - 2/2009
"TERCJARZ" - 1/2009
"TERCJARZ" - 12/2008
"TERCJARZ" - 11/2008
"TERCJARZ" - 10/2008
"TERCJARZ" - 09/2008
"TERCJARZ" - 07-08/2008
"TERCJARZ" - 06/2008
"TERCJARZ" - 05/2008
"TERCJARZ" - 04/2008
"TERCJARZ" - 03/2008
"TERCJARZ" - 02/2008
"TERCJARZ" - 01/2008
"TERCJARZ" - 12/2007
"TERCJARZ" - 11/2007
"TERCJARZ" - 09-10/2007
"TERCJARZ" - 07-08/2007
"TERCJARZ" - 06/2007
"TERCJARZ" - 05/2007
"TERCJARZ" - 04/2007
"TERCJARZ" - 03/2007
"TERCJARZ" - 02/2007
Licznik Dnia
Dzisiaj odwiedzono nas 34 razy
"TERCJARZ" - 05/2015

MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY - 05/2015




Intencja dowolnej modlitwy obowiązująca Wspólnotę w maju 2015 roku:

O nowe powołania do FZŚ,
błogosławieństwo Boże dla Wspólnot Franciszkańskich,
szczególnie dla Wspólnoty w Wąbrzeźnie,
dary Ducha św. podczas kapituły wyborczej
do Rady Miejscowej.







Nawrócenie św. Franciszka z Asyżu


Nawrócenie jest jedną z fundamentalnych i najistotniejszych postaw wiary chrześcijańskiej. To postawa, w której człowiek odwraca się od zła, a zwraca się do Boga, wychodzi z niewoli grzechu do wolności życia w przyjaźni z Wiecznie Kochającym. W tym właśnie wyraża się istota nawrócenia zakładającego wewnętrzną przemianę, której równocześnie towarzyszy nowy sposób życia.

Św. Jan Paweł II naucza: Przypowieść o synu marnotrawnym pokazuje w sposób prosty i dogłębny rzeczywistość nawrócenia. Nawrócenie jest najbardziej konkretnym wyrazem działania miłości i obecności miłosierdzia w ludzkim świecie. Właściwym i pełnym znaczeniem miłosierdzia nie jest samo choćby najbardziej przenikliwe i najbardziej współczujące spojrzenie na zło moralne, fizyczne czy materialne. W swoim właściwym i pełnym kształcie miłosierdzie objawia się jako dowartościowywanie, jako podnoszenie w górę, jako wydobywanie dobra spod wszelkich nawarstwień zła, które jest w świecie i w człowieku. W takim znaczeniu miłosierdzie stanowi podstawową treść orędzia mesjańskiego naszego Pana.

Jezus Chrystus u początku publicznej działalności woła: Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Św. Piotr mówi do skruszonych słuchaczy w dniu zesłania Ducha Świętego: Nawróćcie się. Kiedy wołanie Jezusa i Apostołów dotarło do serca św. Franciszka i rozpoczął się proces nawrócenia? W jakich wydarzeniach objawiło się pełne miłości i dające siłę do duchowej przemiany dotknięcie miłosiernego Boga?

Pomocą w odpowiedzi na postawione pytania są wskazówki podane przez papieża Benedykta XVI w katechezie o św. Franciszku: W dwudziestym roku życia wziął udział w kampanii wojskowej i dostał się do niewoli. Rozchorował się i został zwolniony. Po powrocie do Asyżu rozpoczął się w nim powolny proces nawrócenia duchowego, które doprowadziło do stopniowego porzucenia światowego życia, jakie wiódł do tej pory. To wtedy doszło do znanych epizodów – spotkania z trędowatym, któremu Franciszek, zsiadłszy z konia, ucałował dłoń na znak pokoju i przesłania Ukrzyżowanego w kościółku św. Damiana. Papież wskazuje na dwa wydarzenia, fundamentalne w procesie nawrócenia św. Franciszka. Ich opis znajduje się w Źródłach Franciszkańskich.

O spotkaniu z trędowatym czytamy: Mnie, bratu Franciszkowi, Pan dał tak rozpocząć życie pokuty: gdy byłem w grzechach, widok trędowatych wydawał mi się bardzo przykry. I Pan sam wprowadził mnie między nich i okazywałem im miłosierdzie. I kiedy odchodziłem od nich, to, co wydawało mi się gorzkie, zmieniło mi się w słodycz duszy i ciała: i potem nie czekając długo, porzuciłem świat (T 1-3). Św. Franciszek wyraźnie zaświadcza, że jego pójście do trędowatych, podobnie jak całe jego nawrócenie, nie pochodzą od niego, ale są dziełem samego Boga, bowiem sam z siebie nie byłby do niego zdolny. Otwarcie się na trędowatych jest wymownym znakiem autentyczności przemiany i nawrócenia dokonującej się w nim samym.

W innym tekście czytamy, jak podczas przejażdżki konnej w pobliżu Asyżu spotkał trędowatego. Chociaż zdjął go niemały wstręt i obrzydzenie, wszakże, aby nie przekroczyć otrzymanego rozkazu i nie złamać powierzonej sobie tajemnicy, zsiadł z konia i przystąpił, by go ucałować. Trędowaty wyciągnął rękę, by coś otrzymać, a on wręczył mu pieniądze i ucałował (2Cel 9). W św. Franciszku dokonało się zwycięstwo nad samym sobą, nad egoistycznym „ja”. Wcześniej, gdy służył samemu sobie, trędowaci byli odrażającym zagrożeniem, a teraz, kiedy już zaczął służyć Bogu, stali się kimś bardzo ważnym. W ich oszpeconych chorobą ciałach odkrywa swoich braci. To z kolei doprowadza go do odkrycia w oszpeconym cierpieniem ciele Jezusa Chrystusa, Syna Najwyższego Boga.

O spotkaniu z Ukrzyżowanym u św. Damiana czytamy: Kilka dni później, kiedy przechodził koło kościoła św. Damiana, głos wewnętrzny powiedział mu, by wstąpił tam na modlitwę. Wszedł więc do kościoła i zaczął gorliwie modlić się przed wizerunkiem Ukrzyżowanego, który przemówił do niego łagodnie i słodko, mówiąc: Franciszku, czyż nie widzisz, że ten dom mój chyli się ku upadkowi? Idź więc i napraw mi go! Drżący i zdumiony powiedział: Panie, chętnie to uczynię.

Po spotkaniu z Ukrzyżowanym w kościele św. Damiana, gdzie z wizerunku Chrystus przemówił do niego: Franciszku, idź, napraw mój dom, poczuł się zupełnie odmieniony. Po wielu latach Klara przypomina to wydarzenie w Testamencie, choć w sposób bardzo zawoalowany, ale jednocześnie znaczący: Sam bowiem Święty, nie mając jeszcze braci ani towarzyszy, zajęty zaraz po swoim nawróceniu odnawianiem kościoła św. Damiana, w którym spłynęła na niego pełnia pociechy Bożej i pobudziła do całkowitego opuszczenia świata. Z jej opisu wynika, że wizja krucyfiksu była ekstazą radosnej miłości i impulsem decydującym dla przemiany Franciszka, co także zostało podkreślone w innym tekście: Te słowa napełniły go taką radością i światłem, iż odczuł w swojej duszy, że to naprawdę ukrzyżowany Chrystus przemówił do niego. Uradowany widzeniem i słowami Ukrzyżowanego, wstał, uzbrajając się znakiem Krzyża.

Owo doświadczenie, w którym Bóg posłużył się ikoną krzyża, tak mocno naznaczyło Franciszka, że począwszy od tej chwili, jego serce zostało tak zranione i uwrażliwione na wspomnienie Męki Pańskiej, że przez całe dalsze życie nosił w swym sercu stygmaty Pana Jezusa. W powyższym fragmencie jest mowa o stygmatach odciśniętych przez Boga w sercu Franciszka podczas spotkania u św. Damiana. Natomiast stygmaty fizyczne widoczne na jego ciele pojawiły się dopiero w 1224 r., a więc 18 lat po tamtym wydarzeniu.

Papież Benedykt XVI komentuje przytoczony epizod w następujący sposób: Ten prosty fakt - słowa Pana, usłyszane w kościele św. Damiana - kryje w sobie głęboką symbolikę. Św. Franciszek wezwany jest od razu do naprawienia tego kościółka, lecz ruina tego budynku jest symbolem dramatycznej i niepokojącej sytuacji samego Kościoła w owym czasie, gdy powierzchowna wiara nie kształtuje ani nie przemienia życia, duchowieństwo jest mało gorliwe, miłość stygnie, a wewnętrzne zniszczenie Kościoła pociąga za sobą także rozkład jedności wraz z narodzinami ruchów heretyckich. Jednakże w centrum tego zrujnowanego Kościoła jest Ukrzyżowany i przemawia: wzywa do odnowy, nawołuje Franciszka do pracy fizycznej w celu konkretnej naprawy kościółka św. Damiana, symbolu głębszego powołania do odnowy samego Kościoła Chrystusowego, z jego radykalizmem wiary i z jego entuzjazmem miłości do Chrystusa.


Spotkaniu z Ukrzyżowanym u św. Damiana towarzyszy Modlitwa odmówiona przed krucyfiksem, która świadczy o rozpoczętym procesie nawrócenia św. Franciszka. Wobec majestatu i wspaniałości Boga, nazwanego Najwyższy i Chwalebny, stoi bezradny człowiek, pogrążony w ciemności, którą może rozjaśnić jedynie Bóg. Św. Franciszek prosi o wszystkie cnoty boskie, wiarę, nadzieję i miłość, gdyż wie, że sam z siebie nie jest w stanie pełnić na co dzień woli Bożej.

Najwyższy, chwalebny Boże, rozjaśnij ciemności mego serca i daj mi, Panie, prawdziwą wiarę, niezachwianą nadzieję i doskonałą miłość, zrozumienie i poznanie, abym wypełniał Twoje święte i prawdziwe posłannictwo. Amen.

W św. Franciszku dokonuje się zatem proces, w którym umiera stary i rodzi się nowy człowiek. To terminologia charakterystyczna dla św. Pawła: Oto czego uczę: postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem do czego innego dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody tak, że nie czynicie tego, co chcecie. Człowiek zmysłowy bowiem nie pojmuje tego, co jest z Bożego Ducha. Głupstwem mu się to wydaje i nie może tego pojąć, bo tylko Duchem można to zrozumieć. Pan do tego stopnia odmienił jego serce, że zdaje się już nie być tym samym człowiekiem sprzed nawrócenia.

Kiedy wołanie Jezusa, wzywającego do nawrócenia, dotarło do mojego serca? Czy potrafię wskazać jakieś konkretne wydarzenia, stanowiące znak rozpoczętego procesu nawrócenia? Św. Jan Paweł II mówił o przejściu od wiary dziedziczonej do wiary osobistej jako momencie zwrotnym w jego życiu. Wielu wzrasta w dobrych i katolickich rodzinach, gdzie rodzice przywiązują wielką wagę do religijnego wychowania. Jednak każdy, czy to pławi się w grzechach czy wzrasta w religijnej atmosferze, wezwany jest do nawrócenia. Tym bardziej osoba żyjąca charyzmatem franciszkańskim.

W Regule FZŚ czytamy: Jako bracia i siostry od pokuty z racji swego powołania, pobudzeni mocą Ewangelii, niech na wzór Chrystusa kształtują swój sposób myślenia i działania poprzez całkowitą i doskonałą przemianę wewnętrzną, którą Ewangelia nazywa nawróceniem i którą ze względu na słabość ludzką trzeba codziennie podejmować. Na tej drodze odnowy Sakrament pojednania jest szczególnym znakiem miłosierdzia Ojca i źródłem Łaski. W Konstytucjach Generalnych FZŚ zostało uszczegółowione, że franciszkanie świeccy, pierwotnie nazywani braćmi i siostrami od pokuty, postanawiają żyć w duchu ciągłego nawracania się. Środkami do pielęgnowania tej cechy powołania franciszkańskiego, indywidualnie i we wspólnocie, są: słuchanie i nabożeństwa słowa Bożego, rewizja życia, skupienia duchowe, pomoc doradcy duchowego i nabożeństwa pokutne. Niech często przystępują do sakramentu pojednania i troszczą się o jego sprawowanie wspólnotowe, zarówno w swojej wspólnocie, jak i z całym ludem Bożym. Wynika z tego, że jedną z ważniejszych cech charyzmatu i powołania franciszkańskiego jest praktyka ciągłego nawracania się. Służą temu środki, które teraz zostaną omówione.


Słuchanie i nabożeństwa słowa Bożego

W Nowym Testamencie czytamy: Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. Zatem bardzo ważne jest codzienne, osobiste (i także wspólnotowe) czytanie i rozmyślanie nad słowem Bożym. W tej praktyce pomocą jest: odmawiana liturgia godzin (brewiarz), która składa się z tekstów Pisma świętego, a szczególnie psalmów; częste uczestniczenie we Mszy św., w której zawsze jest bogata liturgia słowa; nabożeństwa słowa Bożego celebrowane przy okazji wspólnych spotkań. Tutaj należy zapytać siebie i we własnej wspólnocie, czy celebrujemy nabożeństwa słowa Bożego?


Rewizja życia

Jedną z najlepszych pomocy duchowych w regularnym przeprowadzaniu rewizji życia jest codzienny wieczorny rachunek sumienia. Jest on włączony do liturgii godzin (brewiarza), w ramach Komplety. Przeprowadzając go, nie należy się śpieszyć, ale poświęcić kilkanaście minut. Warto skorzystać z wypróbowanego sposobu: najpierw dziękować Bogu za otrzymane dobra w ciągu całego dnia; prosić o łaskę poznania grzechów i odrzucenia ich precz; następnie żądać od duszy swojej (praca pamięci) zdania sprawy od godziny wstania do chwili obecnego rachunku, czynić to przechodząc godzinę po godzinie, najpierw co do myśli, potem co do słów, a wreszcie co do uczynków; prosić Boga o przebaczenie win, wykorzystując znaną formułę pokutną, np. ach żałuję za me złości; na końcu postanowić poprawę przy pomocy Bożej łaski.


Skupienia duchowe

Służą temu dni skupienia, rekolekcje, pielgrzymki organizowane we wspólnocie miejscowej i regionie. Istotne jest, aby nie zwalniać się z uczestniczenia w nich bez ważnego powodu. Lenistwo duchowe i zaniedbania w tym względzie zawsze są ze szkodą dla franciszkańskiego powołania.


Pomoc doradcy duchowego

Lepiej powiedzieć pomoc spowiednika i kierownika duchowego. Z pewnością cenną korzyścią duchową dla każdego jest posiadanie stałego spowiednika, jeżeli jest taka możliwość. Zwykle stały spowiednik spełnia jednocześnie funkcję kierownika duchowego. Doradztwo duchowe może pełnić także osoba zakonna (nie duchowny) lub świecka, np. jakiś brat lub siostra ze wspólnoty, z którymi mam dobry kontakt, zaufanie, a którzy posiadają mądrość duchową.


Nabożeństwa pokutne

Wśród nabożeństw pokutnych najbardziej znane są te wielkopostne, Droga krzyżowa i Gorzkie żale, a także wszelkiego rodzaju pielgrzymki. Szczególnie należy docenić nabożeństwo Drogi krzyżowej, która jest ćwiczeniem duchowym zrodzonym i propagowanym przez środowisko franciszkańskie, a następnie zaaprobowanym i upowszechnionym w całym Kościele. Stąd nie powinno się ograniczać sprawowania Drogi krzyżowej tylko do okresu Wielkiego Postu, ale należy wprowadzić jako stałą praktykę modlitewną w naszych wspólnotach.


Sakrament pojednania, sprawowany także wspólnotowo

O osobie spowiednika już zostało napisane, jeszcze wypada wspomnieć o częstotliwości korzystania z sakramentu pojednania. Konieczne jest przystąpienie do spowiedzi po popełnieniu grzechu ciężkiego, aby natychmiast powrócić do przyjaźni z Bogiem, stanu łaski uświęcającej. Franciszkanin świecki to katolik żyjący zawsze w stanie łaski uświęcającej, a po grzechu podnoszący się niezwłocznie. Trudno jest określić ogólną dla wszystkich częstotliwość korzystania ze spowiedzi, normą jest własne sumienie i rada spowiednika. Co do wspólnotowego sprawowania sakramentu pojednania, jeszcze jest wiele przed nami do zrobienia. Myślę, że nie każdy franciszkanin świecki wie, w czym rzecz. Dlatego o to trzeba pytać swoich asystentów i opiekunów duchowych, a wszelkie normy liturgiczne znajdują się w rytuale sakramentu pojednania.

Nawrócenie jest trudem, wymaga samozaparcia, wysiłku i rezygnacji ze strony każdego człowieka, także franciszkanina świeckiego. Jednak słodki to trud, jak naucza Jezus: Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie, gdyż łaskę do jego podjęcia daje Pan.

o. Paweł Sroka OFMConv
Asystent Narodowy FZŚ w Polsce






A K T U A L N O Ś C I

Radość dla Wspólnoty, bowiem trzy nowe osoby rozpoczęly formację w FZŚ. Życzymy im wytrwania w powołaniu.
Smutna wiadomość - ze Wspólnoty FZŚ odeszła do wieczności kolejna Tercjarka śp. Stanisława Sokołowska, przyżywszy 95 lat, we wspólnocie pond 30 lat. Delegacja FZŚ wzięła udział w pogrzebie.
Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie, a światłość wiekuista niechaj jej świeci na wieki wieków. Amen.





KALENDARZ LITURGICZNY


02.05. - Wspomnienie obowiązkowe św. Anastazego, biskupa i doktora Kościoła

03.05. - Uroczystość NMP, Królowej Polski, głównej patronki Polski

06.05. - Święto Świętych Apostołów, Filipa i Jakuba

08.05. - Uroczystość św. Stanisława, biskupa i męczennika, głównego patrona Polski

12.05. - Wspomnienie obowiązkowe św. Leopolda Mandicia z Hercegowiny, prezbitera

14.05. - Święto św. Macieja, Apostoła

16.05. - Święto św. Andrzeja Boboli, prezbitera i męczennika, patrona Polski

17.05. - UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWSTĄPIENIA PAŃSKIEGO

18.05. - Wspomnienie obowiązkowe św. Feliksa z Cantalice, zakonnika

20.05. - Wspomnienie obowiązkowe św. Bernardyna ze Sieny, prezbitera

23.05. - Święto rocznicy poświęcenia Bazyliki Św. Franciszka w Asyżu.

24.05. - NIEDZIELA ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO

25.05. - Święto NMP, Matki Kościoła

26.05. - Wspomnienie obowiązkowe św. Filipa Nereusza, prezbitera

28.05. - Święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana

29.05. - Wspomnienie obowiązkowe św. Urszuli Ledóchowskiej, dziewicy

31.05. - UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY





WIADOMOŚCI DLA WSPÓLNOTY FZŚ


W każdą sobotę o godz. 10.00 – spotkanie Rycerzy św. Franciszka.

W każdy poniedziałek, po wieczornej Mszy świętej adoracja Najświętszego Sakramentu
i wspólna modlitwa Litanią ku czci św. Franciszka.

W m-cu maju, czerwcu i październiku, nie ma adoracji po Mszy świętej,
bowiem wystawienie Najświętszego Sakramentu jest podczas nabożeństw.


W każdy piątek o godz. 17.30 – udział w modlitwie różańcowej i nabożeństwie,
a po wieczornej Mszy św. wspólna Modlitwa Brewiarzowa - Nieszpory.


05.05. – spotkanie na rozważaniu Ewangelii na najbliższą niedzielę po wieczornej Mszy św.

09.05. – Dzień Skupienia w Rywałdzie – wyjazd o godz. 9.00 sprzed klasztoru

19.05. - Spotkanie Rady Miejscowej - po wieczornej Mszy św.

31.05. - Spotkanie Wspólnoty w salce - godz. 14.30, Msza św.- godz. 16.00.





TERCJARZ – MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY
Redakcja: s. Bożenna Chełkowska OFS, materiały pomocnicze: Życie w łasce franciszkanina świeckiego
Opieka merytoryczna: o. Bonus Tomasz Dąbrowski OFM.
Adres: Klasztor Franciszkanów, ul. Sądowa 5a, 87 – 300 BRODNICA tel. (56) 498 25 07.
Adres e-mail: fzsbrodnica@go2.pl
Strona internetowa: www.fzsbrodnica.franciszkanie.pl

Opracował i zamieścił: Titanic - Drukuj
2201539 Unikalnych wizyt

| Powered by PHP-Fusion | Webmastering & All Modified by: Titanic | |