Jesteśmy w sieci WWW już od 16 XII 2002r.!



Stała współpraca z serwisem: Rada Wspólnoty FZŚ Brodnica
M E N U
s t a r t

F A Q
Co to jest to FZŚ... ??
FZŚ W BRODNICY
Historia powstania brodnickiej Wspólnoty III Zakonu
Krótko o nas...
Skład Rady Wspólnoty
PATRONI FZŚ
Św. Franciszek z Asyżu
Św. Elżbieta Węgierska
Św. Ludwik IX
Bł. Aniela Salawa
PRAWODAWSTWO
Dokumenty FZŚ i FRA
Rada Narodowa FZŚ
Regiony FZŚ w Polsce
REGION GDAŃSKI FZŚ
Skład i siedziba Rady Regionu
Wspólnoty w Regionie
C Z Y T E L N I A
Pisma Św. Franciszka
Duchowość franciszkańska
Inne ciekawe artykuły
LITURGIA GODZIN
Teksty na dziś
Brewiarz.pl
L I N K O W N I A
Rada Międzynarodowa FZŚ
Wspólnoty Narodowe FZŚ
Rada Narodowa FZŚ w Polsce
Wspólnoty Regionalne FZŚ w Polsce
Wspólnoty Miejscowe FZŚ w Polsce
Mini Katalog WWW
D O W N L O A D
Miesięcznik "TERCJARZ"
Dokumenty FZŚ i FRA
Programy
Mp3

Wyszukiwarka

"TERCJARZ" - 04/2017
"TERCJARZ" - 03/2017
"TERCJARZ" - 02/2017
"TERCJARZ" - 01/2017
"TERCJARZ" - 12/2016
"TERCJARZ" - 11/2016
"TERCJARZ" - 10/2016
"TERCJARZ" - 09/2016
"TERCJARZ" - 08/2016
"TERCJARZ" - 07/2016
"TERCJARZ" - 06/2016
"TERCJARZ" - 05/2016
"TERCJARZ" - 04/2016
"TERCJARZ" - 03/2016
"TERCJARZ" - 02/2016
"TERCJARZ" - 01/2016
"TERCJARZ" - 12/2015
"TERCJARZ" - 11/2015
"TERCJARZ" - 10/2015
"TERCJARZ" - 09/2015
"TERCJARZ" - 08/2015
"TERCJARZ" - 07/2015
"TERCJARZ" - 06/2015
"TERCJARZ" - 05/2015
"TERCJARZ" - 04/2015
"TERCJARZ" - 03/2015
"TERCJARZ" - 02/2015
"TERCJARZ" - 01/2015
"TERCJARZ" - 12/2014
"TERCJARZ" - 11/2014
"TERCJARZ" - 10/2014
"TERCJARZ" - 09/2014
"TERCJARZ" - 08/2014
"TERCJARZ" - 07/2014
"TERCJARZ" - 06/2014
"TERCJARZ" - 05/2014
"TERCJARZ" - 04/2014
"TERCJARZ" - 03/2014
"TERCJARZ" - 02/2014
"TERCJARZ" - 01/2014
"TERCJARZ" - 12/2013
"TERCJARZ" - 11/2013
"TERCJARZ" - 10/2013
"TERCJARZ" - 09/2013
"TERCJARZ" - 08/2013
"TERCJARZ" - 07/2013
"TERCJARZ" - 06/2013
"TERCJARZ" - 05/2013
"TERCJARZ" - 04/2013
"TERCJARZ" - 03/2013
"TERCJARZ" - 02/2013
"TERCJARZ" - 01/2013
"TERCJARZ" - 12/2012
"TERCJARZ" - 11/2012
"TERCJARZ" - 10/2012
"TERCJARZ" - 09/2012
"TERCJARZ" - 08/2012
"TERCJARZ" - 07/2012
"TERCJARZ" - 06/2012
"TERCJARZ" - 05/2012
"TERCJARZ" - 04/2012
"TERCJARZ" - 03/2012
"TERCJARZ" - 02/2012
"TERCJARZ" - 01/2012
"TERCJARZ" - 12/2011
"TERCJARZ" - 11/2011
"TERCJARZ" - 10/2011
"TERCJARZ" - 09/2011
"TERCJARZ" - 08/2011
"TERCJARZ" - 07/2011
"TERCJARZ" - 06/2011
"TERCJARZ" - 05/2011
"TERCJARZ" - 04/2011
"TERCJARZ" - 03/2011
"TERCJARZ" - 02/2011
"TERCJARZ" - 01/2011
"TERCJARZ" - 12/2010
"TERCJARZ" - 11/2010
"TERCJARZ" - 10/2010
"TERCJARZ" - 09/2010
"TERCJARZ" - 08/2010
"TERCJARZ" - 07/2010
"TERCJARZ" - 06/2010
"TERCJARZ" - 05/2010
"TERCJARZ" - 04/2010
"TERCJARZ" - 03/2010
"TERCJARZ" - 02/2010
"TERCJARZ" - 01/2010
"TERCJARZ" - 12/2009
"TERCJARZ" - 11/2009
"TERCJARZ" - 10/2009
"TERCJARZ" - 9/2009
"TERCJARZ" - 8/2009
"TERCJARZ" - 7/2009
"TERCJARZ" - 6/2009
"TERCJARZ" - 5/2009
"TERCJARZ" - 4/2009
"TERCJARZ" - 3/2009
"TERCJARZ" - 2/2009
"TERCJARZ" - 1/2009
"TERCJARZ" - 12/2008
"TERCJARZ" - 11/2008
"TERCJARZ" - 10/2008
"TERCJARZ" - 09/2008
"TERCJARZ" - 07-08/2008
"TERCJARZ" - 06/2008
"TERCJARZ" - 05/2008
"TERCJARZ" - 04/2008
"TERCJARZ" - 03/2008
"TERCJARZ" - 02/2008
"TERCJARZ" - 01/2008
"TERCJARZ" - 12/2007
"TERCJARZ" - 11/2007
"TERCJARZ" - 09-10/2007
"TERCJARZ" - 07-08/2007
"TERCJARZ" - 06/2007
"TERCJARZ" - 05/2007
"TERCJARZ" - 04/2007
"TERCJARZ" - 03/2007
"TERCJARZ" - 02/2007
Licznik Dnia
Dzisiaj odwiedzono nas 218 razy
"TERCJARZ" - 12/2013


MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY - 12/2013





Intencja dowolnej modlitwy obowiązująca Wspólnotę w grudniu 2013 roku:







Modlitwa o charakterze pokutnym



1. Zrozumieć krzyż Chrystusa

Modlitwa jest potrzebą serca, a modlitwa o charakterze pokutnym, wzorując się na św. Franciszku, jest potrzebą serca, które umiłowało mękę i krzyż Chrystusa.

Krzyż został związany z chrześcijaństwem w sposób nierozłączny. Może niełatwo o nim myśleć, a tym bardziej naprawdę brać codziennie krzyż na swoje ramiona, jak się tego domaga Jezus, ale przecież nie ma chrześcijaństwa bez krzyża. Aby to wszystko pojąć, postarajmy się dogłębnie wniknąć w słowo Boże dziś do nas kierowane.

Najpierw spróbujmy odpowiedzieć na pytanie, co oznacza krzyż w ujęciu ewangelicznym i jak należy rozumieć jego nierozłączność z chrześcijaństwem. Gdy mowa o krzyżu najczęściej przychodzi na myśl krzyż, na którym Chrystus zawisł w Wielki Piątek. Jest to niewątpliwie słuszne, ale nie wolno nam zapomnieć o tym, że ten krzyż, a ściślej mówiąc, zbawcza Męka Jezusa, stały się w pewnym sensie ukoronowaniem wszystkiego, co podejmował On w swoim ziemskim życiu. Trzeba również pamiętać o tym, że krzyż nie pojawił się przypadkowo, jako swego rodzaju zło konieczne, ale był przewidziany w planach Bożych. Krzyż stał się ukoronowaniem, dopełnieniem wszystkiego, co Jezus czynił. A to, co czynił w swoim ziemskim życiu bardzo odbiegało od zwykłych ludzkich pojęć. Wiemy np., że ludzie na ogół szukają poklasku, chcą być znani; pragną, aby dostrzeżono i doceniono to, co czynią.

Tymczasem w życiu Chrystusa obserwujemy coś wręcz przeciwnego. Ewangelie podkreślają, że często właśnie wtedy, gdy mógł usłyszeć słowa pochwały, kiedy chciano go nawet obwołać królem, uciekał od rzeszy i chronił się w miejscu odosobnionym. Nie szukał więc Chrystus poklasku, nie chciał, aby Go chwalono


2. Krzyż Chrystusa prowadzi do modlitwy pokutnej.

Św. Franciszek modlił się „Pod dyktando serca”. Dlatego Franciszek, poza recytacją Psalmów, nie trzymał się żadnych reguł, ani metod w praktyce modlitwy. Gotowe schematy, w które należałoby wtłaczać własne przeżycia, nie mieściły się w myśleniu Franciszka. Ma chyba słuszność A. Gemelli, gdy pisze: „Św. Franciszek nie pisał i nie napisałby nigdy żadnej rozprawy o modlitwie lub o miłości Boga. Nie napisałby dlatego, że poczytywałby to za profanację swego skarbu. Kto bowiem kocha taką miłością jak on, ten pojmuje rzeczy przy pomocy wewnętrznej wizji, a nie przez rozumowanie. Kto podejmuje rozważania rozumowe o miłości i dzieli ją, ten oddala się od istoty swojej miłości, gdyż zrobił z niej przyzwyczajenie, obowiązek lub wspomnienie”. Swój pogląd na ten temat najlepiej wyraził św. Franciszek w radzie danej bratu Leonowi:
„Jakikolwiek sposób wydaje ci się lepszy, aby podobać się Panu Bogu i iść Jego śladami, i za Jego ubóstwem, postępuj tak z błogosławieństwem Pana Boga i z moim pozwoleniem”. Zaś pierwszą grupę franciszkanów tak charakteryzuje św. Bonawentura: „Tam (w Rivo Torto) trwali nieustannie oddani modlitwie, dążąc do dobrego odprawiania raczej modlitw myślnych niż ustnych — nie mieli bowiem jeszcze ksiąg kościelnych, aby mogli śpiewać liturgiczne modlitwy dnia. Modlitewniki zastępował im Krzyż Chrystusowy, którego tajemnice rozważali, wpatrując się weń dniem i nocą, pouczeni słowami i przykładem Ojca, który ustawicznie im mówił o Krzyżu Chrystusowym”. T. Celano zaś dodaje: „W tym czasie bracia, chodząc w prostocie wobec Boga i w ufności wobec ludzi, zasłużyli na radość z boskiego objawienia. Zapaleni ogniem Ducha Świętego nie tylko w oznaczonych godzinach, ale także każdej godziny, jako że nie zajmowała ich troska ziemska i nie przyciskały starania o byt, pokornym głosem na melodię ducha śpiewali «Pater noster»”. Gdy zaś napotykali kościół lub krzyż, chociażby daleko od drogi, pochylali się głęboko i pobożnie mówili: Wielbimy Cię, Chryste, i błogosławimy Cię we wszystkich kościołach, które są na całym świecie, gdyż przez Krzyż swój święty odkupiłeś świat. I, co nie mniej godne podziwu, gdziekolwiek spostrzegli krzyż lub znak krzyża, czy na ziemi, czy na ścianie, czy na drzwiach, czy na ogrodzeniach przydrożnych, robili to samo. Wierzyli bowiem, że znajdują tam dom Boży, ilekroć spotykają krzyż lub kościół. Nieraz zapominał o tym, gdzie jest. Wtedy chrząkał, jęczał, a zatopiony w Bogu, ciężko wzdychał i gestykulował. Modląc się zaś w lasach i samotniach, gaje napełniał jękami, ziemię zraszał łzami, ręką bił się w piersi. Gdy powracał z prywatnych modlitw, które przemieniały go prawie w innego człowieka, bardzo usilnie starał się upodobnić do innych ludzi. Kiedy modlił się razem z innymi braćmi, bardzo starannie unikał bicia się w piersi, wzdychań, płaczu i innych zewnętrznych objawów. Zwierciadło doskonałości notuje:
„Chociaż przez wiele lat cierpiał na różne, wyżej wymienione choroby, to jednak tak był pobożny i z takim szacunkiem odnosił się do modlitwy i Boskiego Oficjum, że w czasie, kiedy modlił się lub odmawiał Godziny kanoniczne, nigdy nie opierał się o mur albo o ścianę. Stał bowiem zawsze wyprostowany, z odkrytą głową, czasami zaś klękał, zwłaszcza że większą część dnia i nocy spędzał na modlitwie. Co więcej, kiedy wędrował przez świat, zawsze zatrzymywał się, gdy chciał odmówić Godziny kanoniczne, a jeżeli z powodu choroby podróżował konno, zawsze zsiadał z konia dla odmówienia Oficjum”.


3. Nasza modlitwa o charakterze pokutnym

Kiedy klękamy przed Bogiem, najczęściej czynimy to z pewną dozą korzyści dla siebie, uwielbiamy Boga, dziękujemy Mu za otrzymane łaski i opiekę, a wszystko to czynimy po to, aby przejść do proszenia Boga w różnych, jakże ważnych dla nas spraw. Naszym modlitwom towarzyszy słuszne pragnienie doskonalenia siebie. Św. Franciszek, rozpoczynając jeden z rozdziałów Napomnień słowami: „Błogosławieni ubodzy duchem, bo do nich należy królestwo niebieskie” (Mt 5,3), uświadamia nam ostateczny skutek modlitwy: czysta modlitwa człowieka ubogiego urzeczywistnia w nim i za jego pośrednictwem królestwo Boże na ziemi. Ilekroć, modląc się „czystym sercem i umysłem”, człowiek odstępuje od samego siebie, aby mogła się w nim rozwijać i realizować miłość Boża, tylekroć przez umiłowanie Boga aż do wzgardy siebie królestwo Boże staje się rzeczywistością. Stąd prawdziwa modlitwa – jak poucza braci Franciszek – nie jest czymś, co sprowadza się wyłącznie do relacji pomiędzy Bogiem a indywidualną duszą, lecz służbą na rzecz przyjścia królestwa Bożego. Brat Eligiusz dodaje: „Jeśli człowiek nie przygotował w sobie miejsca dla Boga, nie znajdzie dla siebie miejsca pomiędzy stworzeniami Bożymi”. Ma to znaczyć, że im bardziej człowiek otwiera się przez modlitwę na przyjście Boga i im więcej miejsca Mu ofiaruje w oczyszczonym z innych rzeczy sercu, tym właściwsze relacje potrafi nawiązywać z resztą stworzenia. Tam, gdzie wszystkie relacje przeniknięte są Bogiem, tam realizuje się królestwo Boże.

Wielokrotnie ponawiane wezwania Ojca Zakonu do modlitwy pochwalnej są dla jego braci i sióstr jednoznaczne ze świętym zobowiązaniem. Modlitwa pochwalna jest zarazem modlitwą pokutną, albowiem „kiedy widzimy lub słyszymy, że [ludzie] źle mówią lub źle czynią albo bluźnią Bogu, my błogosławimy, dobrze czyńmy i chwalmy Boga, który jest błogosławiony na wieki.

Modlitwa pokutna nie powinna koncentrować się na własnych większych lub mniejszych potrzebach, troskach i dążeniach, lecz zwracać się raczej ku wielkim sprawom królestwa Bożego i powszechnego zbawienia w pragnieniu, aby we wszystkim i przez wszystko uwielbiony został Bóg. Modlitwa powinna dotyczyć przede wszystkim problemów świata, Kościoła i królestwa Bożego, aby we wszystkim zrealizować się mogła Boża chwała. W takim kontekście zawiera się i otrzymuje właściwe proporcje osobista prośba modlącego się o wytrwanie i męstwo w życiu pokuty i naśladowaniu Chrystusa. Albowiem nie o własne uświęcenie i „doskonałość” chodzi, a o oddanie chwały Bogu. Źródłem modlitwy pokutnej winno być życie Jezusa. Św. Franciszek poucza nas: „Rozpamiętywanie więc życia Jezusa Chrystusa niech będzie naszym najważniejszym ćwiczeniem”. Zasadniczym przedmiotem rozważań winno być życie Boga- Człowieka Jezusa Chrystusa w świetle Pisma Świętego – przede wszystkim w tym, co dotyczy Jego wcielenia, męki i śmierci, ale również zmartwychwstania, wniebowstąpienia i powtórnego przyjścia – oraz Bóg-Człowiek żyjący w Kościele, obecny wśród nas w misterium Eucharystii.

Całe nasze życie powinno opierać się na rozważaniu życia Jezusa. Ewangelia powinna stać się dla każdego „żywą Ewangelią” własnego życia zgodnie z hasłem: „Niech myślę jak Ty, z Tobą pracuję i w Tobie żyję!” Dlatego podczas rozważania na pierwszy plan wysuwa się pytanie: Co przez dane słowo Pisma Świętego Pan chce mi powiedzieć w mojej konkretnej sytuacji życiowej? Praktyka „żywej Ewangelii” powinna prowadzić do odkrywania śladów pozostawionych przez Boga-Człowieka, abyśmy mogli za Nim podążać. Jakże jednak iść za kimś, kogo się nie zna, czyjej bliskości nigdy się nie doświadcza, kogo się jeszcze naprawdę nie spotkało? Modlitwa pokutna winna służyć coraz lepszemu i głębszemu poznaniu Jezusa. Tego „poznania” w żadnym razie nie należy jednak rozumieć w sensie poszerzania wiedzy czy wręcz zaspokajania ciekawości. Ma to być poznanie w wierze i miłości, które z natury rzeczy nie ogranicza się do momentu modlitwy, a bezwarunkowo i wszechstronnie oddziałuje na całe nasze życie. Oto zasadniczy rys prawdziwie franciszkańskiego stylu rozmyślania: słuchać słowa Bożego, czytać je i ciągle do niego powracać z prawdziwym zaangażowaniem ciągle na nowo je przetrawiać. Wtedy nasze słuchanie i czytanie nigdy nie będzie daremne. To zaangażowanie, to „zajęcie słowem Bożym” powinno się rodzić z miłości.

Modlitwa pokutna powinna zawsze prowadzić do miłosnego obcowania z Bogiem, do tak zwanej modlitwy afektywnej. Miłość jest zawsze relacją pomiędzy dwiema osobami, odniesieniem ja-ty; tylko ona prowadzi modlitwę ku dialogowi, który zachodzi pomiędzy oblubieńcem a oblubienicą. W tym dialogu Franciszek „odpowiadał Panu jako sędziemu, błagał Go jako ojca, rozmawiał jak z przyjacielem, cieszył się jak z oblubieńcem”.

Modlitwa winna pokrywać się z życiem. Człowiek pokuty nie może mieć dwóch twarzy. Byłoby to nieuczciwością, obłudą, ba! arogancją. Uczciwe życie i modlitwa muszą się nawzajem przenikać i uzupełniać. Przede wszystkim na tej podstawie, że w centrum obydwu stoi Bóg, a nie człowiek. To bezwarunkowe, całkowite zasłuchanie w Bogu konieczne jest nade wszystko tam, gdzie Bóg chce poprowadzić człowieka ku najwyższej formie modlitwy – kontemplacji. Tu człowiekowi pozostaje już tylko w absolutnym posłuszeństwie ustąpić prowadzenia Bogu i otworzyć się całkowicie na Jego głos.


4. Zakończenie

Ponieważ wśród rodzajów modlitwy nie wymienia się modlitwy pokutnej to trzeba nam pamiętać, że idąc za wzorem św. Franciszka, każdy rodzaj modlitwy prowadzi do niej. Nasz Święty Patriarcha płakał, kiedy rozważał uniżenie się Boga-Człowieka, a zwłaszcza Jego mękę i śmierć. Jest więc rzeczą oczywistą, że franciszkanie świeccy powinni pamiętać o modlitwie i życiu swego Założyciela, by tak jak on na modlitwie zdawać sobie sprawę z tego, że prowadzi ona do wnikanie w uniżenie Jezusa Chrystusa. Tak więc wymaga od nas pokory, która prowadzi do modlitwy o charakterze pokutnym.

Marian Jarząbek OFMConv





KALENDARZ LITURGICZNY


03.12 - Wspomnienie obowiązkowe św. Franciszka Ksawerego, prezbitera

08.12 - Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, Patronki i Królowej Zakonu Serafickiego i OFM prow. Niepokalanego Poczęcia NMP

14.12 - Wspomnienie św. Jana od Krzyża, prezbitera i doktora Kościoła

25.12 - Uroczystość Narodzenia Pańskiego

26.12
- Święto św. Szczepana, pierwszego męczennika

27.12 – Święto św. Jana, Apostoła i Ewangelisty

28.12 - Święto Świętych Młodzianków, męczenników

29.12 - Święto Świętej Rodziny Jezusa Maryi i Józefa





WIADOMOŚCI DLA WSPÓLNOTY FZŚ


W każdą sobotę o godz. 10.00 – spotkanie Rycerzy św. Franciszka.

W każdy poniedziałek, po wieczornej Mszy świętej adoracja Najświętszego Sakramentu
i wspólna modlitwa Litanią ku czci św. Franciszka.

W m-cu maju, czerwcu i październiku, nie ma adoracji po Mszy świętej,
bowiem wystawienie Najświętszego Sakramentu jest podczas nabożeństw.


W każdy piątek o godz. 17.30 – udział w modlitwie różańcowej i nabożeństwie,
a po wieczornej Mszy św. wspólna Modlitwa Brewiarzowa - Nieszpory.


03.12 - Spotkanie biblijne z rozważaniem Ewangelii na najbliższą niedzielę - po wieczornej Mszy św.

01.12 – ROZPOCZĘCIE OKRESU ADWENTU

17.12
- Spotkanie Rady miejscowej - po wieczornej Mszy św.

29.12 - Spotkanie opłatkowe w refektarzu - godz. 14.30, Msza św. - godz. 16.00.





TERCJARZ – MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY
Redakcja: s. B. Chełkowska, materiały pomocnicze do formacji ciągłej: ŻYCIE W POKUCIE FRANCISZKANINA ŚWIECKIEGO.
Opieka merytoryczna: O. Bonus Tomasz Dąbrowski OFM.
Adres: Klasztor Franciszkanów, ul. Sądowa 5a, 87 – 300 BRODNICA tel. (56) 498 25 07.
Adres e-mail: fzsbrodnica@go2.pl
Strona internetowa: www.fzsbrodnica.franciszkanie.pl



Opracował i zamieścił: Titanic - Drukuj
2175143 Unikalnych wizyt

| Powered by PHP-Fusion | Webmastering & All Modified by: Titanic | |