Jesteśmy w sieci WWW już od 16 XII 2002r.!



Stała współpraca z serwisem: Rada Wspólnoty FZŚ Brodnica
M E N U
s t a r t

F A Q
Co to jest to FZŚ... ??
FZŚ W BRODNICY
Historia powstania brodnickiej Wspólnoty III Zakonu
Krótko o nas...
Skład Rady Wspólnoty
PATRONI FZŚ
Św. Franciszek z Asyżu
Św. Elżbieta Węgierska
Św. Ludwik IX
Bł. Aniela Salawa
PRAWODAWSTWO
Dokumenty FZŚ i FRA
Rada Narodowa FZŚ
Regiony FZŚ w Polsce
REGION GDAŃSKI FZŚ
Skład i siedziba Rady Regionu
Wspólnoty w Regionie
C Z Y T E L N I A
Pisma Św. Franciszka
Duchowość franciszkańska
Inne ciekawe artykuły
LITURGIA GODZIN
Teksty na dziś
Brewiarz.pl
L I N K O W N I A
Rada Międzynarodowa FZŚ
Wspólnoty Narodowe FZŚ
Rada Narodowa FZŚ w Polsce
Wspólnoty Regionalne FZŚ w Polsce
Wspólnoty Miejscowe FZŚ w Polsce
Mini Katalog WWW
D O W N L O A D
Miesięcznik "TERCJARZ"
Dokumenty FZŚ i FRA
Programy
Mp3

Wyszukiwarka

"TERCJARZ" - 09/2017
"TERCJARZ" - 08/2017
"TERCJARZ" - 07/2017
"TERCJARZ" - 06/2017
"TERCJARZ" - 05/2017
"TERCJARZ" - 04/2017
"TERCJARZ" - 03/2017
"TERCJARZ" - 02/2017
"TERCJARZ" - 01/2017
"TERCJARZ" - 12/2016
"TERCJARZ" - 11/2016
"TERCJARZ" - 10/2016
"TERCJARZ" - 09/2016
"TERCJARZ" - 08/2016
"TERCJARZ" - 07/2016
"TERCJARZ" - 06/2016
"TERCJARZ" - 05/2016
"TERCJARZ" - 04/2016
"TERCJARZ" - 03/2016
"TERCJARZ" - 02/2016
"TERCJARZ" - 01/2016
"TERCJARZ" - 12/2015
"TERCJARZ" - 11/2015
"TERCJARZ" - 10/2015
"TERCJARZ" - 09/2015
"TERCJARZ" - 08/2015
"TERCJARZ" - 07/2015
"TERCJARZ" - 06/2015
"TERCJARZ" - 05/2015
"TERCJARZ" - 04/2015
"TERCJARZ" - 03/2015
"TERCJARZ" - 02/2015
"TERCJARZ" - 01/2015
"TERCJARZ" - 12/2014
"TERCJARZ" - 11/2014
"TERCJARZ" - 10/2014
"TERCJARZ" - 09/2014
"TERCJARZ" - 08/2014
"TERCJARZ" - 07/2014
"TERCJARZ" - 06/2014
"TERCJARZ" - 05/2014
"TERCJARZ" - 04/2014
"TERCJARZ" - 03/2014
"TERCJARZ" - 02/2014
"TERCJARZ" - 01/2014
"TERCJARZ" - 12/2013
"TERCJARZ" - 11/2013
"TERCJARZ" - 10/2013
"TERCJARZ" - 09/2013
"TERCJARZ" - 08/2013
"TERCJARZ" - 07/2013
"TERCJARZ" - 06/2013
"TERCJARZ" - 05/2013
"TERCJARZ" - 04/2013
"TERCJARZ" - 03/2013
"TERCJARZ" - 02/2013
"TERCJARZ" - 01/2013
"TERCJARZ" - 12/2012
"TERCJARZ" - 11/2012
"TERCJARZ" - 10/2012
"TERCJARZ" - 09/2012
"TERCJARZ" - 08/2012
"TERCJARZ" - 07/2012
"TERCJARZ" - 06/2012
"TERCJARZ" - 05/2012
"TERCJARZ" - 04/2012
"TERCJARZ" - 03/2012
"TERCJARZ" - 02/2012
"TERCJARZ" - 01/2012
"TERCJARZ" - 12/2011
"TERCJARZ" - 11/2011
"TERCJARZ" - 10/2011
"TERCJARZ" - 09/2011
"TERCJARZ" - 08/2011
"TERCJARZ" - 07/2011
"TERCJARZ" - 06/2011
"TERCJARZ" - 05/2011
"TERCJARZ" - 04/2011
"TERCJARZ" - 03/2011
"TERCJARZ" - 02/2011
"TERCJARZ" - 01/2011
"TERCJARZ" - 12/2010
"TERCJARZ" - 11/2010
"TERCJARZ" - 10/2010
"TERCJARZ" - 09/2010
"TERCJARZ" - 08/2010
"TERCJARZ" - 07/2010
"TERCJARZ" - 06/2010
"TERCJARZ" - 05/2010
"TERCJARZ" - 04/2010
"TERCJARZ" - 03/2010
"TERCJARZ" - 02/2010
"TERCJARZ" - 01/2010
"TERCJARZ" - 12/2009
"TERCJARZ" - 11/2009
"TERCJARZ" - 10/2009
"TERCJARZ" - 9/2009
"TERCJARZ" - 8/2009
"TERCJARZ" - 7/2009
"TERCJARZ" - 6/2009
"TERCJARZ" - 5/2009
"TERCJARZ" - 4/2009
"TERCJARZ" - 3/2009
"TERCJARZ" - 2/2009
"TERCJARZ" - 1/2009
"TERCJARZ" - 12/2008
"TERCJARZ" - 11/2008
"TERCJARZ" - 10/2008
"TERCJARZ" - 09/2008
"TERCJARZ" - 07-08/2008
"TERCJARZ" - 06/2008
"TERCJARZ" - 05/2008
"TERCJARZ" - 04/2008
"TERCJARZ" - 03/2008
"TERCJARZ" - 02/2008
"TERCJARZ" - 01/2008
"TERCJARZ" - 12/2007
"TERCJARZ" - 11/2007
"TERCJARZ" - 09-10/2007
"TERCJARZ" - 07-08/2007
"TERCJARZ" - 06/2007
"TERCJARZ" - 05/2007
"TERCJARZ" - 04/2007
"TERCJARZ" - 03/2007
"TERCJARZ" - 02/2007
Licznik Dnia
Dzisiaj odwiedzono nas 301 razy
"TERCJARZ" - 12/2012

MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH - Brodnica 12/2012





Intencja dowolnej modlitwy obowiązująca Wspólnotę w grudniu 2012 roku:

„O Błogosławieństwo Boże i dary Ducha św.
dla nowo wybranej Rady Miejscowej i całej Wspólnoty franciszkańskiej,
a w szczególności dla Wspólnoty w Kartuzach.”






Z okazji Świąt
Bożego Narodzenia

Niech maleńki Jezus
nieustannie błogosławi, obdarza zdrowiem,
radością, miłością,
pokojem i dobrem.

Wspólnocie FZŚ, młodzieży FRA
i Rycerzom św. Franciszka
życzy
O. Asystent i Rada FZŚ





„Błogosławieni czystego serca,
albowiem oni Boga oglądać będą”


Panie, niech w moim sercu jaśnieje światło chwały
olśniewającej Twoje oblicze (2Kor 4,6)



W Piśmie świętym

„Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą" (Mt 5,8). Człowiek miłujący Boga łaknie sprawiedliwości, doskonałości, świętości, lecz także pragnie oglądać Boga, utkwić w Nim swoje spojrzenie. „Szukam, o Panie, Twojego oblicza; swego oblicza nie zakrywaj przede mną" (Ps 27,5-9). Lecz Bóg dla oczu śmiertelników jest niewidzialny. Mojżesz, który pragnął gorąco oglądać Jego chwałę, usłyszał odpowiedź: „Nie będziesz mógł oglądać mojego oblicza, gdyż żaden człowiek nie może oglądać mojego oblicza i pozostać przy życiu" (Wj 33,20). Dopóki człowiek jest pielgrzymem na tej ziemi, może tylko tęsknić do Boga: „jak długo pozostajemy w ciele - mówi św. Paweł - jesteśmy pielgrzymami, z daleka od Pana. Albowiem według wiary, a nie dzięki widzeniu postępujemy" (2Kor 5,6-7). Widzenie Boga jest zastrzeżone dla wieczności, będzie ono nagrodą dla tych, którzy na ziemi nie przestawali Go szukać sercem czystym, prawym, szczerym. Boga, czystość nieskazitelną, mogą widzieć tylko serca czyste, oczy jasne, jedynie zdolne przyjąć blask jasności Bożej. Jezus w Ewangelii mówił o czystości serca i oka jako znaku czystości wewnętrznej i zewnętrznej całego człowieka. „To, co z ust wychodzi, pochodzi z serca, i to czyni człowieka nieczystym. Z serca bowiem pochodzą złe myśli, zabójstwa, cudzołóstwa, nierząd, kradzieże, fałszywe świadectwo, przekleństwa" (Mt 15,18-19). Tylko wówczas, gdy serce jest oczyszczone z wszelkiego cienia namiętności, z pragnienia złego, samolubnego, nieuporządkowanego, wszystkie czynności człowieka jaśnieją czystością, a jego życie staje się przejrzyste, bez skazy. Wtedy nawet oko jest czyste. „Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest zdrowe, całe twoje ciało będzie w świetle. Lecz jeśli twoje oko jest chore, całe twoje ciało będzie w ciemności" (Mt 6,22-25). Jasne oko zakłada serce czyste. Czystość serca jest światłem życia, światło otwiera oczy człowieka na rzeczy Boże i przygotowuje go stopniowo do oglądania Boga i Jego tajemnic. Czyste oko jest światłem wskazującym chrześcijaninowi drogę dojścia do wiecznego widzenia, a równocześnie już tutaj na ziemi ukazuje mu jego blaski. Widzenie Boga „twarzą w twarz" jest nagrodą, jaką otrzymają w wieczności ludzie czystego serca; lecz dla nich również tutaj, na ziemi, jest przewidziany jego przedsmak. Jeśli Mojżeszowi było odmówione oglądanie oblicza Bożego, to jednak było mu dane zrozumieć Jego wielkość i dobroć nieskończoną. „Ja ukażę ci mój majestat i ogłoszę przed tobą moje imię" (Wj 33,19). Podobna łaska została dana Eliaszowi, gdy na górze Horeb w łagodnym powiewie została mu objawiona obecność Boga i usłyszał Jego głos (1Krl 19,12-18). Św. Paweł, mówiąc o sobie samym, opowiada o pewnym człowieku, który „został porwany do raju i słyszał tajemne słowa, których się nie godzi człowiekowi powtarzać" (2Kor 12,4). Życie Świętych dowodzi, że choć nie dochodzili aż do tak wzniosłego obcowania, to Bóg chętnie objawia się w sposób tajemniczy tym, którzy szukają Go czystym sercem. Jest to dar kontemplacji, jakiego Bóg udziela, „jak chce, kiedy chce i komu chce" (T.J.; T. IV,l,2), lecz którego nie odmawia całkiem, przynajmniej w formie prostszej, tym, którzy Go naprawdę łakną i pragną. Zasadniczym przygotowaniem jest zawsze wewnętrzna czystość. „O, gdyby ludzie wiedzieli - woła św. Jan od Krzyża - jakich skarbów światła Bożego pozbawia ich ta ślepota, będąca skutkiem ich skłonności uczuciowych i pożądań [...nie-uporządkowanych], i na jak wielkie zło i szkodę narażają się, jeśli nie umartwiają ich na każdy dzień!" (Dr. I,8,6). Niewątpliwie jedną z największych szkód jest niezdolność do otrzymywania łask kontemplacyjnych. Bóg stworzył człowieka dla siebie: uczynił go zdolnym miłować Go, poznawać, kontemplować przez wiarę w tym życiu, by następnie mógł cieszyć się Nim na wieki w widzeniu uszczęśliwiającym. Lecz człowiek, napełniając serce i oczy dobrami ziemskimi, zamyka się na wewnętrzne udzielanie się Boga i na promieniowanie Jego światłości. „Kto Mnie miłuje — powiedział Jezus - ...tego będę miłował i objawię mu siebie" (J 14, 21). Jeżeli jest mało tych, którym Bóg się objawia, to dlatego, że jest niewielu tych, którzy miłując Boga ponad wszystko, szukają Go sercem całkowicie czystym.


W nauce Kościoła

Św. Augustyn mówi: Dobra jest pokora, by posiąść królestwo niebieskie, dobra jest cichość, by posiąść ziemię, dobry jest płacz, by dostąpić pocieszenia, dobry jest głód i pragnienie sprawiedliwości, by doznać nasycenia, dobre miłosierdzie, by dostąpić miłosierdzia, lecz tylko czystość serca pozwala oglądać Ciebie, o Panie. J. B. Bossuet woła: Kto może wyrazić piękność czystego serca?... O, jak piękne, jak urocze jest to źródło nieskazitelne, jakim jest serce czyste! Ty, o Boże, z przyjemnością przeglądasz się w nim jak w doskonałym zwierciadle; wyrażasz w nim obraz całej swej piękności... Twoja czystość, o Boże, łączy się z naszą, którą Ty sam sprawiłeś w nas; a nasze oczy oczyszczone oglądać będą Twój blask w nas samych w światłości wiekuistej... Sobór Watykański II w Dekrecie o przystosowanej odnowie życia zakonnego uczy: Czystość podjętą „dla Królestwa niebieskiego" (Mt 19,12) należy cenić jako niezwykły dar łaski. Ona bowiem w szczególny sposób daje wolność ludzkiemu sercu (por. 1Kor 7,32-35), by bardziej rozgorzało miłością do Boga i wszystkich ludzi; dlatego czystość jest osobliwym znakiem dóbr niebieskich i bardzo odpowiednim środkiem, który ułatwia osobom zakonnym ochocze poświęcenie się służbie Bożej i dziełom apostolstwa. W ten sposób przypominają one wszystkim wyznawcom Chrystusa owe przedziwne zaślubiny ustanowione przez Boga, a mające objawić się w pełni w przyszłym świecie, mocą których Kościół ma Chrystusa jako jedynego Oblubieńca.


Św. Franciszek

Gdy Święty z Asyżu używa słowa „czystość", porusza się w kręgu o wiele szerszym i bardziej radykalnym niż ten, który dziś powszechnie rozumie się przez to pojęcie. Z pewnością jest w nim zawarte szczególne osobiste doświadczenie Boga, zaczerpnięte z bezpośredniego kontaktu z Ewangelią i przeżywane w czystości wiary. W swym znaczeniu podstawowym pojęcie to przedstawia obraz „człowieka nowego", który żyje w „innym świecie" (lCel 82; 36) odzyskanym przezeń dla Chrystusa poprzez „czyste i święte postępowanie" (Clareno 2,4); „mając umysł i oblicze zwrócone ku niebu, starał się wszystkich pociągnąć wzwyż" (lBon 4,5). Rozpoczniemy naszą refleksję, odwołując się do Napomnienia 16, które przytacza ewangeliczne błogosławieństwo: „Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą" (Mt 5,8). „Prawdziwie czystego serca" - komentuje autor - „są ci, którzy gardzą dobrami ziemskimi, szukają niebieskich i nie przestają nigdy czystym sercem i duszą uwielbiać i widzieć Pana, Boga żywego i prawdziwego" (Np 16). W tym tekście jest aż nadto jasne, że dla Franciszka człowiekiem czystego serca nie jest ten, kto unika przekroczenia szóstego przykazania. Czystość serca wypływa raczej, jako konsekwencja, z głębokiej postawy, jaką człowiek przyjmuje w stosunku do Boga i do bytów w perspektywie stwórczego i zbawczego zamysłu Ojca. Jest niezwykle wymowne to, co św. Bonawentura pisze o Świętym: „Starał się zachowywać także ciało w poszanowaniu i świętości, poprzez nienaruszoną czystość człowieka wewnętrznego i zewnętrznego" (2Bon 3,2). Czystego serca jest ten, kto w swoim życiu daje właściwe miejsce Bogu, ale również i rzeczom stworzonym, aby służyły chwale Bożej, a nie nieuporządkowanej miłości człowieka. „Mieć w pogardzie rzeczy ziemskie" nie oznacza w myśli Franciszka odrzucenia dzieła stworzenia, które sam Bóg oddał w ręce człowieka. Franciszek z zapałem zachęcał do uwielbiania za nie Pana. W rozdz. 22 Reguły niezatwierdzonej, gdzie dwa razy pojawia się zwrot „czyste serce", autor daje prawdziwy komentarz do rozważanej przez nas kwestii: „I miejmy w nienawiści nasze ciało z jego wadami i grzechami, bo przez życie cielesne (ciało) chce diabeł pozbawić nas miłości Jezusa Chrystusa i życia wiecznego" (1Reg 22,5). Przedmiot naszej pogardy powinien stanowić grzech, który jest we wnętrzu człowieka. Franciszek wyjaśnia obszernie swoją myśl za pomocą tekstu Ewangelii według św. Mateusza: „Z serca pochodzą i wychodzą złe myśli, cudzołóstwa, nierząd, zabójstwa, kradzieże, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, złe spojrzenia, fałszywe świadectwa, przekleństwa, głupota [...], to plami człowieka" (1Reg 22,7-8; Mt 15,19-20; Mk 7,21-23). Te właśnie negatywne rzeczy czynią „nieczystym" serce człowieka. Dlatego należy się mieć na baczności wobec zasadzek szatana - stwierdza Święty po przytoczeniu przypowieści o siewcy - ponieważ chce on odwrócić „umysł i serce" od Boga. Usiłuje zwieść człowieka, aby zdusić w nim słowo i przykazania Pańskie, zaślepiając go sprawami i troskami świata w tym celu, by zająć miejsce Boga i zawładnąć stworzeniem ludzkim. Człowiek religijny wystawia się na ryzyko oddalenia się od Boga poprzez swój zbyt gwałtowny aktywizm pod pretekstem miłości do braci czy przezornej troski o jutro (1Reg 22,10-25). W tym szerokim kontekście Franciszek umieszcza swą wypowiedź na temat „czystości serca i umysłu": „Lecz przez świętą miłość, którą jest Bóg, proszę wszystkich braci, tak ministrów, jak innych, aby usunąwszy wszystkie przeszkody i odrzuciwszy wszystkie troski i kłopoty, czystym sercem i czystym umysłem jak najlepiej służyli Panu Bogu, kochali Go, wielbili i czcili; bo tego Bóg ponad wszystko pragnie" (1Reg 22,26). Służba, miłość i cześć okazywana Bogu powinny cechować życie osoby wierzącej; troski o sprawy duchowe należy koniecznie przedkładać ponad troski doczesne i akcydentalne, zgodnie z wymogami Ewangelii: „Starajcie się raczej o Jego królestwo, a te rzeczy będą wam dodane" (Łk 12,31). Człowiek „czysty" stara się być wewnętrznie wolnym dla swego Boga, oczyszczając serce od obciążeń egoistycznego „ja" i odrzucając stanowczo wszystkie troski świata zewnętrznego: jest wyłącznie do dyspozycji Tego, który jest jedynym Panem jego życia.


Środki do zachowania czystości

Z obserwacji wiemy, że zarysowują się trzy typowe postawy ludzi, którzy dobrowolnie postanowili zachować czystość. Jedni lekceważą niebezpieczeństwa, chcąc choć trochę zaznać tej ziemskiej miłości, której się kiedyś wyrzekli, postępują zbyt swobodnie i lekkomyślnie w obcowaniu z osobami drugiej płci. Drudzy przeciwnie, stale są wystraszeni, jacyś przewrażliwieni na tym punkcie, wszędzie widzą zło. W ich podświadomości występuje skojarzeniowy kompleks wyobrażeń psychicznych, w wyrażaniu się o tych sprawach z nienaturalnym oburzeniem, wstydzie oraz we wstręcie do rzeczy zmysłowych, a zwłaszcza seksualnych. Z drugiej jednak strony ludzie tacy są opanowani przez utajoną zmysłowość, są jej niewolnikami. Stąd rodzi się nadwrażliwość seksualna, nienaturalność i trwożliwość. Pruderią jest także doszukiwanie się zła i grzechu w sprawach niewinnych. Oczywiście i jedna i druga postawa nie jest godna pochwały. W pierwszym przypadku - za dużo lekkomyślności, a za mało poczucia odpowiedzialności za siebie i innych; w drugim nadmierna i nieroztropna troska oraz strach przed złamaniem wierności sprawiają, że zawsze - choć z postawy negatywnej - żyje się w kręgu tych spraw. Obie te postawy w końcu przeważnie okazują się zgubne dla zdrowia psychicznego i wierności. Dlatego niezawodna jest trzecia postawa dla człowieka szczególnie Bogu poświęconego. Wyrazem tej postawy jest prostota dziecka Bożego wypływająca ze zrozumienia własnej słabości i ufności w pomoc Boskiego Oblubieńca. Umiarkowana ostrożność, zachowanie odpowiedniego dystansu wobec osób płci odmiennej, a nade wszystko nadprzyrodzone spojrzenie na drugiego człowieka, poczucie godności własnej oraz drugiej osoby uchroni nas od niebezpieczeństwa, jakie może grozić przy przyjęciu pierwszej lub drugiej postawy. Ważną także rolę odgrywać tu będzie wyrobione poczucie odpowiedzialności za swoją i drugich wierność powołaniu i Bogu. O zachowanie czystości trzeba walczyć i używać do tego odpowiednich środków. Trzeba więc, aby Franciszkanie Świeccy, starając się dochować wierności swej profesji, zawierzyli słowom Pana, a ufni w pomoc Bożą nie liczyli zuchwale na własne siły, lecz praktykowali umartwienie i strzegli zmysłów. Niech również nie zaniedbują środków naturalnych, które sprzyjają zdrowiu umysłu i ciała. Oprócz pokornej ufności w pomoc Bożą dekret o życiu zakonnym wymienia: umartwienie i straż zmysłów, zdrowie fizyczne i psychiczne oraz miłość w życiu wspólnym i przejście wystarczającej próby. Troska o zdrowie fizyczne i psychiczne ma wielkie uzasadnienie w życiu Franciszkanina Świeckiego w ogóle, ale w szczególny sposób dla zachowania rady ewangelicznej - czystości. Troski o zdrowie fizyczne i psychiczne nie wolno zaniedbywać, gdyż łaska może budować tylko na zdrowej naturze. Równowaga psychiczna i fizyczna ma dodatnie znaczenie w życiu każdego człowieka, ale w wyjątkowy sposób wpływa na równowagę uczuciową tak konieczną w dziedzinie zakonnej czystości. Tak jak nadmiar sił fizycznych nie wykorzystanych należycie może być przyczyną wielu pokus i trudności w materii czystości, podobnie i pewne wyczerpanie, osłabienie fizyczne lub psychiczne nie sprzyja walce z trudnościami natury seksualnej. Do bardzo ważnych środków mających wpływ na równowagę fizyczną i psychiczną należy odpowiednia ilość snu i dobrze wykorzystany wolny czas bez próżnowania i nudy. Należycie rozłożony regulamin dnia, okresy intensywnej pracy przeplatane właściwie zaplanowanym odpoczynkiem dają wiele spokoju, który jest zdolny utrzymać poziom życia umysłowego i fizycznego. Dla skuteczniejszego osiągnięcia bezpieczeństwa należy z większą pilnością praktykować chrześcijańskie umartwienie i usilniej strzec zmysłów. Dlatego też książki, czasopisma czy widowiska nieprzyzwoite i nieskromne nie powinny mieć żadnego miejsca, nawet pod pozorem pragnienia poznania rzeczy pożytecznych lub poszerzenia kultury ludzkiej.

W umartwieniu w ogóle, a zwłaszcza w umartwieniu zmysłów, olbrzymie znaczenie ma wychowanie sumienia do osobistej odpowiedzialności za swoje postępowanie. Tu nie pomogą dziś nakazy lub zakazy, gdyż życie niesie zbyt wiele trudności i okazji, wśród których obracamy się. Należy więc kierować się dobrze uformowanym sumieniem, które ostrzega przed niebezpieczeństwem i podsuwa właściwą postawę. Wyobraźnia i pamięć często nasuwają obrazy i wspomnienia przeciwne czystości, narażają one cnotę i osłabiają wolę. Trzeba je za wszelką cenę odrzucić, choćby były bardzo uporczywe. Bardzo skutecznym środkiem jest w takiej sytuacji zmiana zajęcia, intensywny wysiłek w innej dziedzinie, zainteresowanie się nowym przedmiotem. Poddanie się ciała duchowi wymaga nieustannego wysiłku przekraczającego często nasze siły przyrodzone, zwłaszcza w czasach obecnych zwanych wiekiem seksualizmu, kiedy to podniety zmysłowe spotyka się na każdym kroku. Wymienione wyżej środki naturalne jak: umartwienie, "straż zmysłów", praca i ruch na świeżym powietrzu, odprężenie fizyczne i psychiczne, zdrowie i odpowiednia atmosfera domu i otoczenia, są konieczne. Same jednak nie wystarczają, by zapewnić panowanie ducha nad ciałem i jego poruszeniami. Grzech pierworodny bowiem zbyt mocno zakłócił harmonię, jaką człowiek otrzymał od Stwórcy i dlatego czystość, jak wiele innych cnót, zdobywa się w walce, która wymaga wielkodusznych wysiłków. W walce tej bardzo ważną rolę odgrywają środki nadprzyrodzone takie jak modlitwa, korzystanie z sakramentów świętych, zwłaszcza z Eucharystii i sakramentu pokuty. Osoby skłonne do skrupułów nie powinny badać okoliczności, ani żadnych szczegółów, które miały związek z ich upadkiem. Po odbytej spowiedzi należy zachować spokój i nie wracać do wspomnień, aby powtórnie nie narazić się na złe wyobrażenia. Dużym błędem jest świadome podejmowanie ryzyka np. czytanie i oglądanie, oraz stykanie się celowe dla przyzwyczajenia się i wykazania swej odporności, poznania tego, co absorbuje wielu ludzi współczesnych pod pozorem dopomożenia im. Kryje się w tym pewne zuchwalstwo, niebezpieczne zwłaszcza dla młodych, którzy w ten sposób zatracają delikatność i wrażliwość, a czasem sami przesiąkają duchem świata, który jest niezgodny z duchem życia ewangelicznego (por. J 17,14-18). Cnota skromności czy wstydliwości wybitnie pomaga w zachowaniu czystości. Jest to roztropne unikanie tego wszystkiego, co grozi niebezpieczeństwem. Cnota ta każe unikać mniej czystych słów, ma wstręt do wszelkiej nieskromności, unika podejrzanych znajomości i poufałości. Unika tematów i rzeczy, które ją narazić mogą na podniecenie zmysłowe, myśli i uczucia niezgodne z czystością. Mocny i żarliwy kult Najświętszej Maryi Panny Królowej dziewic, strzeże i ochrania w szczególny sposób czystość doskonałą. Papież Pius XII zaleca wszystkim osobom zakonnym, aby się oddały w szczególną opiekę Matki Bożej. Wpatrywanie się w dziewictwo Maryi bardzo dopomaga, aby wierniej zachować czystość swego stanu. Nie wystarczy samo rozmyślanie o cnotach Maryi: należy uciekać się do Niej z wielką ufnością i Jej powierzyć troskę o życie duchowe i doskonałość.

O. Marian Jarząbek OFMConv






A K T U A L N O Ś C I


W dniu 17 listopada 2012 roku odbyła się we wspólnocie miejscowej kapituła wyborcza Rady.

Skład Rady:

Przełożona - s. Bożenna Chełkowska,

Zastępca przełożonej - s. Halina Poćwiardowska,

Sekretarz - s. Teresa Biernacka,

Skarbnik - s. Zofia Wróblewska,

Mistrz ds. formacji - br Zbigniew Zięciak,

Radna ds. dzieci i młodzieży - s. Mariola Zorgiel.

Nowym członkom Rady życzymy wielu łask i sił duchowych do dalszej służby w FZŚ.





KALENDARZ FRANCISZKAŃSKI


08.12. – UROCZYSTOŚĆ NIEPOKALANEGO POCZĘCIA NMP, patronki i królowej Zakonu Serafickiego i OFM prow. Niepokalanego Poczęcia NMP – (odpust parafialny),

14.12. – Wspomnienie św. Jana od Krzyża, prezbitera i doktora Kościoła,

25.12. – UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO,

26.12.
– Święto św. Szczepana, pierwszego męczennika,

27.12. – Święto św. Jana, Apostoła i Ewangelisty,

28.12. – Święto św. Młodzianków, męczenników,

30.12. – Święto Świętej Rodziny Jezusa Maryi i Józefa.





KALENDARZ WSPÓLNOTY FZŚ I FRA

W każdą środę o godz. 17.00 – spotkanie Rycerzy św. Franciszka.

W każdy poniedziałek, po wieczornej Mszy świętej adoracja Najświętszego Sakramentu i wspólna modlitwa Litanią ku czci św. Franciszka.

W m-cu maju, czerwcu i październiku, nie ma adoracji po Mszy świętej, bowiem wystawienie Najświętszego Sakramentu jest podczas nabożeństw.


W każdy piątek o godz. 17.30 – udział w modlitwie różańcowej i nabożeństwie, a po wieczornej Mszy św. wspólna Modlitwa Brewiarzowa.


05.12. – po wieczornej Mszy św. - spotkanie Ewangeliczne – rozważanie Ewangelii na najbliższą niedzielę,

18.12. – po wieczornej Mszy św. - spotkanie Rady,

30.12. – spotkanie opłatkowe o godz. 14.30, godz. 16.00 Msza św. dla Wspólnoty.





TERCJARZ – MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY
Redakcja:
s. B. Chełkowska, br. S. Jakubowski (bibliografia: mat. formacyjne FZŚ – "Błogosławieni – materiały do formacji ciągłej FZŚ")
Opieka merytoryczna: O. Bonus Tomasz Dąbrowski OFM
Adres: Klasztor Franciszkanów, ul. Sądowa 5a, 87 – 300 BRODNICA tel. (56) 498 25 07.

Adres e-mail: fzsbrodnica@go2.pl
Strona internetowa: www.fzsbrodnica.franciszkanie.pl



Opracował i zamieścił: Titanic - Drukuj
2241293 Unikalnych wizyt

| Powered by PHP-Fusion | Webmastering & All Modified by: Titanic | |