Jesteśmy w sieci WWW już od 16 XII 2002r.!



Stała współpraca z serwisem: Rada Wspólnoty FZŚ Brodnica
M E N U
s t a r t

F A Q
Co to jest to FZŚ... ??
FZŚ W BRODNICY
Historia powstania brodnickiej Wspólnoty III Zakonu
Krótko o nas...
Skład Rady Wspólnoty
PATRONI FZŚ
Św. Franciszek z Asyżu
Św. Elżbieta Węgierska
Św. Ludwik IX
Bł. Aniela Salawa
PRAWODAWSTWO
Dokumenty FZŚ i FRA
Rada Narodowa FZŚ
Regiony FZŚ w Polsce
REGION GDAŃSKI FZŚ
Skład i siedziba Rady Regionu
Wspólnoty w Regionie
C Z Y T E L N I A
Pisma Św. Franciszka
Duchowość franciszkańska
Inne ciekawe artykuły
LITURGIA GODZIN
Teksty na dziś
Brewiarz.pl
L I N K O W N I A
Rada Międzynarodowa FZŚ
Wspólnoty Narodowe FZŚ
Rada Narodowa FZŚ w Polsce
Wspólnoty Regionalne FZŚ w Polsce
Wspólnoty Miejscowe FZŚ w Polsce
Mini Katalog WWW
D O W N L O A D
Miesięcznik "TERCJARZ"
Dokumenty FZŚ i FRA
Programy
Mp3

Wyszukiwarka

"TERCJARZ" - 09/2017
"TERCJARZ" - 08/2017
"TERCJARZ" - 07/2017
"TERCJARZ" - 06/2017
"TERCJARZ" - 05/2017
"TERCJARZ" - 04/2017
"TERCJARZ" - 03/2017
"TERCJARZ" - 02/2017
"TERCJARZ" - 01/2017
"TERCJARZ" - 12/2016
"TERCJARZ" - 11/2016
"TERCJARZ" - 10/2016
"TERCJARZ" - 09/2016
"TERCJARZ" - 08/2016
"TERCJARZ" - 07/2016
"TERCJARZ" - 06/2016
"TERCJARZ" - 05/2016
"TERCJARZ" - 04/2016
"TERCJARZ" - 03/2016
"TERCJARZ" - 02/2016
"TERCJARZ" - 01/2016
"TERCJARZ" - 12/2015
"TERCJARZ" - 11/2015
"TERCJARZ" - 10/2015
"TERCJARZ" - 09/2015
"TERCJARZ" - 08/2015
"TERCJARZ" - 07/2015
"TERCJARZ" - 06/2015
"TERCJARZ" - 05/2015
"TERCJARZ" - 04/2015
"TERCJARZ" - 03/2015
"TERCJARZ" - 02/2015
"TERCJARZ" - 01/2015
"TERCJARZ" - 12/2014
"TERCJARZ" - 11/2014
"TERCJARZ" - 10/2014
"TERCJARZ" - 09/2014
"TERCJARZ" - 08/2014
"TERCJARZ" - 07/2014
"TERCJARZ" - 06/2014
"TERCJARZ" - 05/2014
"TERCJARZ" - 04/2014
"TERCJARZ" - 03/2014
"TERCJARZ" - 02/2014
"TERCJARZ" - 01/2014
"TERCJARZ" - 12/2013
"TERCJARZ" - 11/2013
"TERCJARZ" - 10/2013
"TERCJARZ" - 09/2013
"TERCJARZ" - 08/2013
"TERCJARZ" - 07/2013
"TERCJARZ" - 06/2013
"TERCJARZ" - 05/2013
"TERCJARZ" - 04/2013
"TERCJARZ" - 03/2013
"TERCJARZ" - 02/2013
"TERCJARZ" - 01/2013
"TERCJARZ" - 12/2012
"TERCJARZ" - 11/2012
"TERCJARZ" - 10/2012
"TERCJARZ" - 09/2012
"TERCJARZ" - 08/2012
"TERCJARZ" - 07/2012
"TERCJARZ" - 06/2012
"TERCJARZ" - 05/2012
"TERCJARZ" - 04/2012
"TERCJARZ" - 03/2012
"TERCJARZ" - 02/2012
"TERCJARZ" - 01/2012
"TERCJARZ" - 12/2011
"TERCJARZ" - 11/2011
"TERCJARZ" - 10/2011
"TERCJARZ" - 09/2011
"TERCJARZ" - 08/2011
"TERCJARZ" - 07/2011
"TERCJARZ" - 06/2011
"TERCJARZ" - 05/2011
"TERCJARZ" - 04/2011
"TERCJARZ" - 03/2011
"TERCJARZ" - 02/2011
"TERCJARZ" - 01/2011
"TERCJARZ" - 12/2010
"TERCJARZ" - 11/2010
"TERCJARZ" - 10/2010
"TERCJARZ" - 09/2010
"TERCJARZ" - 08/2010
"TERCJARZ" - 07/2010
"TERCJARZ" - 06/2010
"TERCJARZ" - 05/2010
"TERCJARZ" - 04/2010
"TERCJARZ" - 03/2010
"TERCJARZ" - 02/2010
"TERCJARZ" - 01/2010
"TERCJARZ" - 12/2009
"TERCJARZ" - 11/2009
"TERCJARZ" - 10/2009
"TERCJARZ" - 9/2009
"TERCJARZ" - 8/2009
"TERCJARZ" - 7/2009
"TERCJARZ" - 6/2009
"TERCJARZ" - 5/2009
"TERCJARZ" - 4/2009
"TERCJARZ" - 3/2009
"TERCJARZ" - 2/2009
"TERCJARZ" - 1/2009
"TERCJARZ" - 12/2008
"TERCJARZ" - 11/2008
"TERCJARZ" - 10/2008
"TERCJARZ" - 09/2008
"TERCJARZ" - 07-08/2008
"TERCJARZ" - 06/2008
"TERCJARZ" - 05/2008
"TERCJARZ" - 04/2008
"TERCJARZ" - 03/2008
"TERCJARZ" - 02/2008
"TERCJARZ" - 01/2008
"TERCJARZ" - 12/2007
"TERCJARZ" - 11/2007
"TERCJARZ" - 09-10/2007
"TERCJARZ" - 07-08/2007
"TERCJARZ" - 06/2007
"TERCJARZ" - 05/2007
"TERCJARZ" - 04/2007
"TERCJARZ" - 03/2007
"TERCJARZ" - 02/2007
Licznik Dnia
Dzisiaj odwiedzono nas 268 razy
"TERCJARZ" - 10/2012

MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH - Brodnica 10/2012





Intencja dowolnej modlitwy obowiązująca Wspólnotę w październiku 2012 roku:

„O dary Ducha Św. podczas kapituły wyborczej rady miejscowej
i błogosławieństwo Boże dla Wspólnot Franciszkańskich
a w szczególności dla Wspólnoty w Kościerzynie.”






„Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości,
albowiem oni będą nasyceni”


Kiedy czytamy czwarte błogosławieństwo: „błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni”, rodzi się pytanie, co to jest sprawiedliwość i o jaką sprawiedliwość chodzi? W powszechnym rozumieniu słowo "sprawiedliwość" oznacza poszanowanie praw człowieka, potrzebę równości, sprawiedliwy podział zasobów ludzkich, organy powołane do obrony praw. Sprawiedliwość w życiu codziennym oznacza także uczciwość. W dzisiejszym rozumieniu sprawiedliwym jest ten, kto nie krzywdzi drugiego człowieka i oddaje każdemu to, co się jemu słusznie należy, do czego ma prawo; dać każdemu to, co mu się należy. Symbolami sprawiedliwości rozumianej według kultury rzymskiej są waga i miecz. Każdemu równo odważyć, a w razie konieczności wymierzyć karę.

Na Górze Błogosławieństw Jezus powiedział: „Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni”. Jezus więc nazwał łaknących i spragnionych sprawiedliwości „błogosławionymi”, czyli szczęśliwymi. Jesteśmy świadomi, że na ziemi nie ma sprawiedliwości i dlatego jej ciągle pragniemy. Pragnienie sprawiedliwości jest wpisane w nasze sumienie. Powinniśmy przeto je pielęgnować i wypełniać. Zauważmy także, że to nasze poczucie i pragnienie sprawiedliwości nie jest tu na ziemi zaspokojone. Tak jak nasza ziemska miłość jest kulawa, jak nasza wiara ma braki i zachwiania, tak i sprawiedliwość nie jest doskonała, co nas tu na ziemi trochę a czasem nawet bardzo boli. Musimy jednak być cierpliwi i mimo wszystko wprowadzać oraz praktykować sprawiedliwość, gdyż zadał nam ją Pan i w swoim prawie objawionym i w naszym sumieniu.

Może i my, ludzie nawet wierzący, mamy do Boga pretensje o to, że jest niesprawiedliwy. Zarzucamy Mu, że jednym daje tyle, innym mniej; jednych traktuje lepiej, bo są zdrowi i finansowo im się lepiej powodzi, a innych traktuje gorzej, bo chorują, bo środków materialnych im brak; jednych obdarza takimi talentami, a inni ich nie mają. Na ludzki rozum wydawałoby się, że jedni są Jego pupilkami, a innymi gardzi i zostawia samym sobie.

W Biblii wychwalana jest Boża sprawiedliwość i występuje wiele wezwań do przestrzegania sprawiedliwości. Słowo "sprawiedliwość" występuje prawie w każdej księdze Pisma Świętego. Sprawiedliwość Boża jest wychwalana przede wszystkim w psalmach: "On miłuje prawo i sprawiedliwość" (Ps 35,5); "Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości" (Ps 48,11). U Izajasza czytamy: "Zachowujcie prawo i przestrzegajcie sprawiedliwości, bo moje zbawienie już wnet nadejdzie i moja sprawiedliwość ma się objawić" (Iz 56,1). Chrystus przestrzega: „Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego” (Mt 2,20); „Starajcie się o Królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość” (Mt 6,33).

W świetle Biblii sprawiedliwość stanowi jeden z podstawowych przymiotów Boga oraz pozostaje ideałem, celem dążeń dla człowieka. To Bóg jest tym, który jest sprawiedliwy i jest źródłem sprawiedliwości. Wszyscy autorzy biblijni są mocno przekonani, że Bóg, będąc sprawiedliwym, zawsze postępuje zgodnie ze sprawiedliwością. Przejawem sprawiedliwości Boga są: opieka nad Izraelem, troska o jego wolność, poskromienie nieprzyjaciół, wyprowadzenie z niewoli egipskiej. Bóg w swojej sprawiedliwości jest obrońcą i opiekunem ubogich, wdów, sierot, niesie pomoc pokrzywdzonym. Boża sprawiedliwość ratuje wreszcie człowieka z jeszcze większej niedoli niż prześladowania i bieda, a mianowicie z nędzy grzechu.

Sprawiedliwość Boża związana jest z tym, że Jahwe jest wierny wobec swojego ludu. Bóg jest wierny, dochowuje swojej wierności. Człowiek jest sprawiedliwy, kiedy zachowuje prawa Boże, Boże przykazania. Wierność Boga to jest Boża sprawiedliwość. Z Pisma Świętego wiemy, że Bóg kocha wszystkich ludzi, tzn. grzeszników, sprawiedliwych, dobrych i złych jednakowo. Katechizm Kościoła Katolickiego podaje, że sprawiedliwość jest cnotą moralną, która polega na stałej i trwałej woli oddawania Bogu i bliźniemu tego, co im się należy (KKK 1807).

Z definicji tej wynika, że istnieje sprawiedliwość względem Boga i względem ludzi. Obejmuje ona bardzo ważny wymiar życia ludzkiego, a mianowicie jego wymiar religijny i społeczny.

Sprawiedliwość człowieka wobec Boga nazywana jest „cnotą religijności”. Nasuwa się pytanie: Co właściwie człowiek jest winien Bogu, co Mu powinien oddać? Pan Bóg nas stworzył. Chrystus na krzyżu oddał życie za nasze winy, by nas zbawić. Człowiek nie potrafi oddać Bogu tyle, ile jest Mu winien. Wobec Boga zawsze jesteśmy i będziemy dłużnikami. Możemy tylko liczyć na Jego miłosierdzie. Podstawowym aktem cnoty religijności jest adoracja. Adorować Boga oznacza uznać Go za Boga, za Stwórcę i Zbawiciela (por. KKK 2097-8). Jezusowi Chrystusowi należy się nasza wiara, nadzieja i miłość. Dlatego, w tej chwili, oceńmy przed Bogiem stan sprawiedliwości w naszym życiu. Jak ona wygląda? - najpierw wobec Pana Boga. Czy pamiętasz o tym, że Jezus przyszedł na świat, by zapłacić rachunek za twoje grzechy? Za twoje wszystkie wykroczenia zapłacił dobrowolnie wybraną śmiercią na krzyżu. Dlaczego więc Go tak mało kochasz? To On umarł za ciebie, abyś był oczyszczony z grzechów. Sprawiedliwość domaga się, abyś Go więcej kochał i był zawsze po Jego stronie, przyznawał się do Niego w życiu osobistym i publicznym.

Wyryjmy to sobie w duszy, ażeby przejawiało się to w naszym postępowaniu: przede wszystkim musimy być sprawiedliwi wobec Boga. To bowiem jest sprawdzianem prawdziwego łaknienia i pragnienia sprawiedliwości, tak różnego od wrzawy ludzi zazdrosnych, urażonych, egoistów i chciwców... Najstraszliwszą i najbardziej pozbawioną serca niesprawiedliwością jest bowiem odmawianie naszemu Stwórcy i Odkupicielowi wdzięczności za bezmiar Jego darów, których nam udziela. Jeżeli rzeczywiście będziemy starali się być sprawiedliwi, będziemy też często zastanawiać się nad naszą zależnością od Boga - bowiem cóż masz, czego byś nie otrzymał? - i napełnimy się wdzięcznością i pragnieniem odwzajemnienia się Ojcu, który nas kocha aż do szaleństwa”.

Wobec ludzi uzdalnia ona do poszanowania praw każdego i do wprowadzania w relacjach ludzkich harmonii, która sprzyja bezstronności względem osób i dobra wspólnego. A jak ma się twoja sprawiedliwość wobec ludzi? Zaciągnąłeś dług wdzięczności wobec wielu osób: najpierw wobec rodziców, którzy cię urodzili i wychowali. Czy pamiętasz o nich? Czy w imię sprawiedliwości i miłości wyrównujesz zaciągnięty dług?

O jakiej sprawiedliwości mówi Jezus w Kazaniu na Górze, z którego wzięte jest to błogosławieństwo? Wezwanie do sprawiedliwości w omawianym błogosławieństwie posiada przede wszystkim znaczenie religijne, jest wezwaniem do prowadzenia życia zgodnego z wolą Boga.

Sprawiedliwość w rozumieniu Biblii nie pokrywa się ze współczesnym pojęciem sprawiedliwości. W języku biblijnym słowo sprawiedliwość ma znaczenie o wiele szersze niż w potocznym użyciu, kiedy to oznacza poszanowanie praw innych. Sprawiedliwość w Piśmie Świętym nie oznacza karania za grzechy, albo nagradzania dobrych czynów, ale realizację woli Boga. W Kazaniu na Górze sprawiedliwość oznacza coś innego, mianowicie postępowanie człowieka zgodnie z wolą Bożą, objawioną w nauczaniu Jezusa. Sprawiedliwym jest ten, kto jest posłuszny Bogu. Sprawiedliwe jest to, co się dzieje zgodnie z wolą Boga. Pragnienie Boga ukazują nam przykazania oraz Jego obietnice. Człowiek pragnący sprawiedliwości stara się realizować przykazania Boga oraz czeka na realizację Jego obietnic. Zna on swoją słabość, fakt, że nie jest w stanie w pełni zrealizować przykazań Bożych, ale się tym nie smuci i nie popada z tego powodu w rozpacz, gdyż całą swoją nadzieję pokłada w obietnicach Bożych, których realizacja nie jest uzależniona od dobra człowieka, ale od wierności Boga. W Biblii termin sprawiedliwość oznacza przede wszystkim prawość serca i umysłu. To słowo oznacza znacznie więcej, jest równoznaczne ze świętością, doskonałością. Św. Józef nazwany jest mężem sprawiedliwym, tzn. nie tylko uczciwym, ale świętym. Człowiek sprawiedliwy, często wspominany w Piśmie Świętym, wyróżnia się stałą uczciwością swoich myśli i prawością swojego postępowania wobec bliźniego. „Nie będziesz stronniczym na korzyść ubogiego, ani nie będziesz miał względów dla bogatego. Sprawiedliwie będziesz sądził bliźniego” (Kpł 19,15). „Panowie, oddawajcie niewolnikom to, co sprawiedliwe i słuszne, świadomi tego, że i wy macie Pana w niebie” (Kol 4,1). Sprawiedliwy jest ten, kto żyje zgodnie z wolą Bożą, a więc wiedzie życie święte. Jezus mówi o świętości, do której wszyscy jesteśmy wezwani. Pan Jezus w Kazaniu na Górze powiedział: „Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5,48). W świetle Biblii człowiek sprawiedliwy to tyle, co człowiek święty, doskonały. Wszyscy jesteśmy wezwani do świętości i jest ona dostępna dla każdego. Świętość należy pojmować jako posłuszeństwo Bogu, pełnienie Jego woli w życiu. Najlepszą wykładnią życia w świętości jest naśladowanie Chrystusa: „Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem” (J 13,15).

Nasze wołanie o Sprawiedliwego jest niczym innym, jak błaganiem, by Bóg nas wyzwolił z grzechu. Podstawą wszelkiej ludzkiej sprawiedliwości jest jednak Boża sprawiedliwość. Dzięki Jego łasce możemy być sprawiedliwi, możemy łaknąć i pragnąć sprawiedliwości. Nikt nie może uchodzić za sprawiedliwego przed Bogiem na podstawie własnych dobrych czynów, postów i modlitw, jeśli Bóg nie odpuści mu grzechów. Dziełem sprawiedliwości Boga jest także sąd nad człowiekiem, a ostatecznym dziełem tej sprawiedliwości będzie oddzielenie błogosławionych od przeklętych, owiec od kozłów i odpowiednia zapłata za dokonane czyny.

Człowiek sprawiedliwy to ten, który nosi w sobie odblask sprawiedliwości, a więc świętości Boga. Sprawiedliwość w Piśmie Świętym oznacza doskonałość, świętość. Żyje w sprawiedliwości, bo stosuje się do prawa Bożego dopomagającego postępować według świętej woli Boga.

Aby mieć udział w tym błogosławieństwie, trzeba przede wszystkim pragnąć świętości. Pragnąć umysłem, wolą, czynem, trudem swego życia. Wypełniać wolę Bożą w sumiennym spełnianiu swych obowiązków. I pamiętać zawsze o słowach Pana Jezusa: „Świętymi bądźcie, jak Ojciec wasz w niebie jest święty” (por. 1P 1,16). Nikt nie został święty bez usilnego starania i wysiłku, jakby mimo woli. Każdy ze świętych był człowiekiem wielkich pragnień.

Zastanawiamy się nad tym, kim są ludzie głodni i spragnieni sprawiedliwości? Pragnienie i poszukiwanie sprawiedliwości od zawsze wpisane są w sumienie człowieka. Sam Bóg umieścił je w sercu. Pragnienie i łaknienie jest związane z najbardziej podstawowym prawem naszego życia, prawem rozwoju i wzrostu. Nie można być chrześcijaninem prawdziwym bez pragnienia doskonalenia siebie.

Pierwszym i ciągle najważniejszym warunkiem sprawiedliwości, a zatem i szczęścia, jest łaknienie i pragnienie jej zdobycia. Nikt nie został jeszcze święty bez usilnego starania i wysiłku, jakby mimo woli. Stąd tęsknota za sprawiedliwością została wyrażona przy pomocy dwóch najbardziej podstawowych potrzeb człowieka, jakimi są: głód i pragnienie. Człowiek odczuwa w swoim życiu na różne sposoby głód i pragnienie. Brak pragnienia i łaknienia jest niechybnym znakiem choroby, tym bardziej niebezpiecznej im mniej uświadomionej. Człowiekowi choremu, który wie o swojej chorobie, można pomóc. Choremu, który nie jest świadomy swojego stanu, nawet najlepszy lekarz nie może przyjść z pomocą. Odnosi się to zarówno do zdrowia fizycznego, jak i duchowego. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości (Mt 5,6), to ludzie, których kształtuje przekonanie Jezusa, że „nie samym chlebem żyje człowiek”. Największym pragnieniem, które odczuwają, jest wypełnić wolę Bożą, żyjąc według zasad Królestwa Bożego. Głód sprawiedliwości to ostatecznie głód samego Boga, który On sam zaspokaja. Człowiek, który pragnie i łaknie sprawiedliwości, to człowiek uznający swą grzeszność, to człowiek, który pragnie podobać się Bogu, pragnie więc owej sprawiedliwości. Tak więc, pragnąć i łaknąć sprawiedliwości oznacza pragnąć chrześcijańskiej doskonałości, oznacza pragnąć prowadzenia życia odpowiadającego woli Ojca. To ci, którzy nie tylko doświadczają jej braku, ale także doceniają jej wartość i uznają jej konieczność, jak konieczny do życia jest pokarm i napój. Łaknący sprawiedliwości to ci, którzy pragną być sprawiedliwymi, czyli pobożnymi i wypełniającymi Boże prawo. To także ci, którzy tęsknią za tym, by na całej ziemi Boże prawo było zachowywane i szanowane, ci, których boli wszelkie zło istniejące na tej ziemi. Bóg błogosławi tym, którzy gorąco pragną tego, czego On chce, i pełnią Jego wolę, gdyż Bóg wysłucha ich pragnień. Pragnąć tego, czego Bóg chce, to jest sprawiedliwość. Niebezpieczeństwo, które może się pojawić, to życie ukierunkowane na egoistyczne zaspokajanie swoich kolejnych potrzeb. W Piśmie Świętym głód i pragnienie mają szersze znaczenie niż tylko zaspokojenie pokarmu potrzebnego do naszego życia fizycznego. Są symbolem czegoś więcej, najgłębszego pragnienia ludzkiego serca, którego nie można nasycić tym, co materialne i przemijalne. Tylko Bóg może w pełni zaspokoić człowieka.

Jezus powiada: „Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego” (Mt 5,20). W Ewangelii często podkreślona jest różnica pomiędzy osobami sprawiedliwymi, a takimi, które się za sprawiedliwe uważają. Czy ja przypadkiem sam sobie nie przypisuję sprawiedliwości? Czy nie zdarza mi się myśleć, że wszystko, co robię, jest czymś jedynie dobrym i słusznym? Przeciwieństwem do łaknących sprawiedliwości są faryzeusze. Liczyli oni jedynie na swoje siły. Nie łaknęli sprawiedliwości, gdyż byli przekonani, że sami doskonale ją realizują. Byli nasyceni przekonaniem o własnej sprawiedliwości, a Bóg był im jedynie potrzebny do jej uznania oraz wynagrodzenia, a raczej wypłacenia tego, co w ich przekonaniu słusznie należało się im. W czasach Jezusa uczeni w Piśmie i faryzeusze gorliwie zachowywali prawo, ale przestrzegając skrupulatnie najmniejszego jego szczegółu, zaniedbywali ducha. Cóż może znaczyć sprawiedliwość zewnętrzna nie ogarniająca wnętrza człowieka? Jezus odwraca ten stan rzeczy: żąda sprawiedliwości, która zaczyna się w sercu. „Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj... A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi” (Mt 5,21). Ktoś, kto wprawdzie nie zabija, lecz zachowuje w sercu gniew, żal względem brata, jest winny wobec Boga, godzien potępienia, nawet wówczas, gdy zewnętrznie zachowuje prawo. Tak samo ktoś, kto nie popełnia cudzołóstwa, ale nie odrzuca pragnień nieczystych, „już się w swoim sercu dopuścił cudzołóstwa” (tamże 28). Jezus, chcąc uprzytomnić swoim słuchaczom wymagania sprawiedliwości wewnętrznej, w odniesieniu do pierwszego przypadku mówi, że Bóg nie przyjmuje aktów kultu od tego, kto jest w niezgodzie z bratem i nie zabiega o pojednanie, w odniesieniu do drugiego zaś nie waha się powiedzieć: „Jeśli prawe oko twoje jest ci powodem do grzechu, wyłup je i odrzuć od siebie” (tamże 29). By strzec sprawiedliwości wewnętrznej, należy być gotowym na wszelką ofiarę.

Dzisiejsze błogosławieństwo dotyczy starania się, by utrzymać pełnię relacji z Bogiem: pragnienie bycia w porządku wobec Boga, szczerość, wyznanie Bogu swoich grzechów.

Głód sprawiedliwości to głód Boga, Jego porządku w świecie, a także ładu w naszym życiu. Jest to głód, pragnienie, którego nigdy się nie pozbędziemy, bo jest ono wpisane w nasze wnętrze. Jeśli nawet zaprzeczymy jego istnieniu, to w rzeczywistości przeniesiemy je tylko na jakieś przedmioty, ludzi czy idee. Ale nic i nikt poza Bogiem nie zaspokoi do końca tego głodu. Wszystkie nasze pragnienia dopiero skupione wokół najważniejszego - pragnienia Boga - zajmą właściwe miejsca. Bez takiego uporządkowania, gdzie Bóg jest na pierwszym miejscu, nasze życie skazane jest na nieład.

Czy w każdej sytuacji życiowej staramy się szukać,
rozpoznawać i wypełniać wolę Boga,
czy raczej stosujemy własną miarę sprawiedliwości - inną dla bliźnich,
inną dla siebie?


Przyoblecz mnie, Panie, w człowieka nowego, stworzonego
w sprawiedliwości i prawdziwej świętości (Ef 4,24).


Opracował O. Cyryl Mozdyniewicz OFMCap





KALENDARZ FRANCISZKAŃSKI


01.10. – Wspomnienie św. Teresy od Dzieciątka Jezus,

02.10. – Wspomnienie Świętych Aniołów Stróżów,

04.10. – Uroczystość św. Ojca Franciszka z Asyżu, diakona, założyciela trzech zakonów,

05.10. – Wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej, zakonnicy,

18.10. – Wspomnienie św. Łukasza, Ewangelisty,

22.10. – Wspomnienie bł. Jana Pawła II, papieża,

28.10. – Uroczystość poświęcenia własnego Kościoła.






KALENDARZ WSPÓLNOTY FZŚ I FRA

W każdą środę o godz. 17.00 – spotkanie Rycerzy św. Franciszka.

W każdy poniedziałek, po wieczornej Mszy świętej adoracja Najświętszego Sakramentu i wspólna modlitwa Litanią ku czci św. Franciszka.

W m-cu maju, czerwcu i październiku, nie ma adoracji po Mszy świętej, bowiem wystawienie Najświętszego Sakramentu jest podczas nabożeństw.


W każdy piątek o godz. 17.30 – udział w modlitwie różańcowej i nabożeństwie, a po wieczornej Mszy św. wspólna Modlitwa Brewiarzowa.


02-04.10 - rekolekcje otwarte podczas Mszy św. o godz. 18.00,

03.10. – Transitus – pamiątka śmierci św. Franciszka – ścisły post dla tercjarzy,

04.10. – Uroczystość św. Ojca Franciszka z Asyżu, diakona, założyciela trzech zakonów, odpust, obecność obowiązkowa,

16.10.
– po wieczornej Mszy św. - spotkanie Rady,

28.10. – godz. 14.45 – spotkanie w salce, godz. 16.00 – Msza św.





TERCJARZ – MIESIĘCZNIK FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W BRODNICY
Redakcja:
s. B. Chełkowska, br. S. Jakubowski (bibliografia: mat. formacyjne FZŚ – "Błogosławieni – materiały do formacji ciągłej FZŚ")
Opieka merytoryczna: O. Bonus Tomasz Dąbrowski OFM
Adres: Klasztor Franciszkanów, ul. Sądowa 5a, 87 – 300 BRODNICA tel. (56) 498 25 07.

Adres e-mail: fzsbrodnica@go2.pl
Strona internetowa: www.fzsbrodnica.franciszkanie.pl



Opracował i zamieścił: Titanic - Drukuj
2232476 Unikalnych wizyt

| Powered by PHP-Fusion | Webmastering & All Modified by: Titanic | |